Remus da bir dilim ekmek aldı ve dörde böldü. Bir çeyreğine biraz marmelat, diğerine reçel, üçüncüsüne tereyağı ve sonuncusuna limon loru sürdü. Sirius’un fırlattığı eğlenen bakışları görmezden geldi. Remus’un daha önce hiç bu kadar seçeneği olmamıştı ve her yemekte karnı şişene kadar yemeye kararlıydı.
Reklam
8/10
Beğendi
·34 saatte okudu
·2022 68. kitabı
Vivi toplanırken bir yandan da faniler dünyasını babama nasıl öğreteceğini düşünüyordu. "Mesela cep telefonu," dedi. "Ya da kendinden ödemeli kasalar. Of, harika olacak. Cidden diyorum, onu sürgüne göndermek bana verebileceğin en güzel hediye."
"Aslında bence o kadar sıkılacak ki hayatını ele geçirmeye çalışacak," dedi Taryn. "Ya da yandaki apartmanı işgal etme planları yapacak."
Bunu duyan Vivi'nin gülümsemesi soldu.
Ne var ki Oak'u güldürmüştü.
"Nasıl bir histi?" diye sordum. "Yılan olmak yani."
Tereddüt etti. "Karanlıkta kaybolmak gibiydi. Yalnızdım, hissettiğim tek dürtü saldırıydı. Tam olarak bir hayvan değildim belki ama kendim de değildim. Mantığım işlemiyordu. Sadece duygularım vardı: nefret, dehşet ve yok etme isteği."
Konuşmak için ağzımı açtım ama elinin bir hareketiyle beni susturdu. "Ve sen." Bana baktı, dudakları tam olarak gülümsemeye benzemeyen bir şekilde kıvrıldı; hem bir gülümsemeden az hem de fazlaydı. "Tanıdığım çok az şey vardı ama seni hiç unutmadım."
Reklam