Hüzün , kendi başına müthiş bir deryadır. Hüzünlenemeyen insan gelişmemiş bir insandır. Kendinden kopukluğunun, içindeki öze olan özlemin farkında değildir.
Kitap yazılırken, iki kişi dışında bu anlatının ana kahramanı olan herkes ölmüştü. Sadece Max’la ben hayattaydık. Şimdi ben tek kaldım. Çünkü Max’da öldü.