"Tehlike geçmişti. Yoksa ben bir testten mi geçmiştim?"
"Manevi gücün kendi içinde bulman gereken bir şey olduğunu düşünürdüm hep. Şimdi biliyorum ki en güçlü insanlar diğerlerini seven ve onların da kendilerini sevmesine izin verenlerdi."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Son zamanlarda insanların şunu çok sık yaptığını fark ettim: Bambaşka bir duyguyu gizlemek için onunla ilgisiz bir şey yapıyor ya da söylüyorlar. Ben de Mae ile tanışana kadar bunu yapıyordum. Şimdi kendime karşı daha dürüstüm, hem kendine karşı dürüst olmazsan başkalarına karşı nasıl dürüst olabilirsin ki?"
"(...) Ama bu küçük de olsa bir adımdı.
Uzun yolculuklar da küçük bir adımla başlamaz mı? Hem bazen oturup dinlenmek ya da ilerisi çok korkutucu olduğunda geri dönmek gerekir ya da öncesinde yapmanız gereken başka şeyler vardır. Ama yine de küçük adımlar olmadan o yolculuğa çıkamazsınız."
Burası, Jo’nun en sevdiği sığınağıydı; yanına rengi kahverengiye çalan yarım düzine yeşil elma ile güzel bir kitap alıp buraya çekilmeyi, sessizliğin tadını çıkarmayı, orada yaşayan ve Jo'nun varlığını zerrece umursamayan minik farenin eşliğinde vakit geçirmeyi seviyordu.
Manevi gücün kendi içinde bulman gereken bir şey olduğunu düşünürdüm hep. Şimdi biliyorum ki en güçlü insanlar diğerlerini seven ve onların da kendilerini sevmesine izin verenler. "Kimse bir ada değil," diyen bir şiir vardı, sanırım şimdi bunun ne demek olduğunu anlıyorum.