king in the library
@jon_snow
Uyuyor; tuhaf bir kaderi olmasına rağmen yaşadı
Meleğini kaybedince ölüp gitti
İşler kendiliğinden olup bitti
Tıpkı gündüzün yerini gecenin alması gibi.
13 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zweig'in okuduğum ilk kitabıydı. Arka kapakta bu usta yazarın psikoloji bilgisinin karakterlere iyi yansıtabildiği yazıyordu, heyecanlanıp aldım. Bence bu usta adamın eserleri, bu kadar ucuz fiyata ve her yerde bulunabildiği için hem İş Bankası Kültür Yayınları'na hem şansımıza müteşekkir olmalıyız.
Kitaba gelince;
Burjuvazinin, sosyetenin boğucu yaşam tarzı sayesinde hayatı hiç hissedememiş zarif ve naif Irene Wagner'ın hayatın tadına çeşitli talihsizlikler sonucu nasıl vardığını okuyoruz. Sıradan bir konu gibi görünüyor, belki de öyle.. ama bu eseri şaheser yapan en önemli özellik hiç şüphesiz olayların sizi içine çekebiliyor olması.
Bazı yazarlar malesef 100-150 sayfada okuyucuyu olay örgüsünü yerine oturtamıyorken Stefan Zweig 70 sayfalık bir kitapta sizi birkaç sezonluk bir dizinin içine yolluyor.
Olayları geliştirirken o kadar özenli ve çabuk davranmış ki, bunu yaparken nasıl yaptığını ister istemez merak ediyorsunuz ve hayrete düşüyorsunuz. Alt paragrafta SPOILER vereceğim, okumamış olanlar lütfen daha fazla inmesin. Kayan gözlerin sorumlusu ben değilim :)
SPOILERLI BÖLÜM BURASI
Irene ve kocası, kızlarının cezası üzerine konuşurken Irene'nin kocasına cezalar üzerine söylediklerinin Fritz'i tedirgin ettiğini hissettim ve Fritz'in de aslında Irene'yi aldattığını sanmaya başladım. En sonda, solgun Irene Wagner'ın aslında aylardan beri bir tiyatroyla yüzleştiğini öğrendiğimde kuş gibi hafifledim :))
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İskender Pala'dan okuduğum ilk kitabıydı. Deyimlerimizin ortaya çıkışı hakkındaki kitap, genelde roman tercih eden bendenizin biraz önyargılı yaklaşmasına sebebiyet vermişti. Tahmin ettiğim ve korktuğum gibi nadiren epey teknik sayfalar oldu ama onun ötesinde her sayfada en az on adet az bilinen eskimiş Arapça köklü kelimeler var. Bu bir sıkıntı mı, değil ama bazen cümleleri anlayamadığınızda sizi inatla reading slump'a sokmaya çalışıyor, siz de içinizde uçuşan öğrenme isteği ile kitabın bu inadına karşı koyuyorsunuz. Öyle böyle birkaç gün içinde bir bakmışsınız ki kitabın son 5 sayfası...
Tıpkı 1. kitaptaki gibi ilerliyor (konu benzer değil yanlış anlamayın). Hogwarts'a gidene kadar %90 durgun ama ara ara keyifli; Hogwarts'tan sonra kitap birden depar atıyor. Sonlarına doğru hiç durmadan saatlerce okuyası geliyor insanın. Güzel yani, çocuk kitabı demelerine aldırmayın, okuyun.
