Keçmişin səsi yoxsa Şəxsiyyət bölünməsi?1000Kitap
Bu kitab mənə ən çox nəzarətin tədricən itməsi hissini verdi. Lews Therin ilə daxili dialoqlar getdikcə daha real hiss olunur. Bu artıq sadəcə “səs” kimi yox, Randın içində ikinci bir varlıq varmış kimi təsir bağışlayır. Bunun dəlilik, yoxsa keçmiş həyatın yaddaşı olması açıq qalır.
Taim`in bölümlərini çox sevdim. Ümumiyyətlə Taim`in favorit personajım olacağını düşünürəm. Asha’manların ortaya çıxması ilə güc balansı dəyişməyə başlayır. Taim və Logain xətti xüsusilə maraqlı idi, gələcəkdə böyük rol oynayacaqları hiss olunur.
Egwenenin Amyrlin olması ilə White Tower daxilindəki parçalanma daha da aydınlaşır. Hər tərəf artıq açıq şəkildə fərqli istiqamətə gedir.
Randın Aes Sedai tərəfindən ələ keçirilməsi artıq adi “əsir düşmə” yox, onun nə qədər tək və qırılğan vəziyyətdə olduğunu göstərən bir nöqtə idi. Fikrimcə Therin`in daim təhdid, qorxu, özünüqoruma instinkti ilə etdiyi çıxışlar Randı daha da yalnızlaşdırmışdı.
Ümumilikdə kitab sakit başlamır, amma sonda hər şeyi dəyişdirən bir nöqtəyə gətirir. Dünya daha qarışıq, daha sərt hala gəlir. 
Kaos Lordu 
Robert Jordan
Kaos Lordu Robert Jordan
Şu zamana kadar okuduğum en iyi fantastik kitaplardan birisi! Bir insan bunu böyle düşünerek nasıl yazmış olabilir, gözünüzü seveyim anlayan birisi bana açıklasın Yani karakter gelişimi o kadar iyi ki, hangi karakterin daha üstün bastığını bile anlayamıyorum çünkü herkesin dönüşümü farklı ve çarpıcı bir şekilde anlatılıyor. Yani bu kitap serisi beni büyütecekmiş gibi hissediyorum, tıpkı Rand’in büyüdüğü gibi. Ben bu arada daha kitaptaki şok edici kurgudan bahsetmiyorum bile… Hiçbir karakter küçük değil ve hiçbir olay büyük değil. Çarkın gözü önünde herkesin bir görevi var ve bunları okumakta bize düşüyor…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kütüphane Kedisi1000Kitap
Bir kedinin günlerini kütüphanede geçirip kitaplar üzerine düşündüğünü söylesem ne derdiniz? Üstelik bu kedi, istediği kitabı raftan bir pati darbesiyle indirip sahipleniyor, okuduklarını sorguluyor ve kendisi gibi düşünen kedilerle dostluk kuruyor. İşte Kütüphane Kedisi tam olarak böyle sıra dışı bir karakter.
Kütüphane Kedisi, yazarın doktora çalışmaları sırasında sık sık gittiği kütüphanede karşılaştığı Jordan isimli bir kediden ilham alınarak ortaya çıkmış. Doktora araştırmalarının yoğunluğu ve stresi arasında küçük bir kaçış noktası olan bu karşılaşma, zamanla bu keyifli hikayeye dönüşmüş.
Yazar, bu kitapta dünyayı bize kitap okumayı ve düşünmeyi seven bir kedinin gözlerinden gösteriyor. Bir kedi sahibi olarak uzun zamandır okumak istediğim kitaplardan biriydi. Çünkü kedilerle ilgili her şeyi sevmek benim için neredeyse bir yaşam felsefesi. Hatta kitabı bitirdikten sonra kendi kedimin de düşünebilen bir kedi olduğundan şüphelenmeye başladım. Bilemiyorum, bazı güçlü ipuçları var.
Peki kimler okumalı?
Kedileri seven ve kedilerle ilgili her şeyi ilgiyle takip edenler
Dünyaya bir de bir kedinin gözünden bakmak isteyenler
Kısa, keyifli ve çerezlik bir ara kitap arayanlar
Kitaplar ve kedilerle bir araya gelen sıcak hikayelerden hoşlananlar
Kütüphane Kedisi 
Alex Howard
The Kitap Yayınları
Kütüphane Kedisi Alex Howard
The Kitap Yayınları
Bu kitap beni resmen ikiye böldü, bir yandan büyüledi bir yandan kafamı allak bullak etti, ama yazmadan duramadım. (İncelemem ucundan azıcık spoiler içeriyor, uyarıyorum…)
Şunu en baştan söyleyeyim, Vişnenin Cinsiyeti tarif etmesi zor kitaplardan. Ne tam roman, ne masal kitabı, ne de oturup akıcı akıcı okuduğun klasik bir "şey". 17. yüzyıl Londra'sında geçiyor sözde -iç savaş, kralın idamı, veba- ama Winterson bu tarihsel taslağı masal, fantezi ve felsefeyle öyle bir örtüyor ki kitap hiçbir zaman gerçekten 17. yüzyıla "ait" olmuyor. Daha çok zamanın, bedenin ve kimliğin sınırlarında gezen bir hayal gücü güzellemesi çıktı önüme.
Kitapta iki ses var, Winterson bunları bilerek birbirinin tam zıttı gibi kurmuş ve sonra o zıtlığı usulca bulandırmış.
Köpekli Kadın... işte bu karakter beni fena yaptı. Devasa, çirkin, şiddet dolu, toplumun kıyısına itilmiş bir "canavar". Bir fili sektirebilecek ağırlıkta, dişlerini söktüğü adamları çuvala dolduran, sevgiyi bilen ama nasıl ifade edeceğini bilemeyen bir kadın. Ama dikkat etmemiz gereken şey bence şu, Winterson onu canavar yapıp bir kenara atmıyor, tam tersine onun sesi kitabın en komik, en sahici, en sarsıcı sesi. Bedeni "kadın nasıl olmalı" beklentilerine o kadar uymuyor ki, kadınlığın aslında doğal bir şey değil, dayatılan bir ölçü olduğunu resmen bedeniyle ispatlıyor. Onun grotesk bedeni başlı başına bir başkaldırı bence.
Bir de Jordan var, bulup evlat edindiği çocuk. Hayalperest, ufka ve "bulunmayan" şeylere aşık biri. Gerçek yolculuklar da yapıyor ama asıl yolculukları içsel ve hayali. Ve burada Winterson'ın asıl numarası şu: dev bir kadın ve kırılgan, romantik bir erkek. Cinsiyet rollerini öyle bir tersine çeviriyor ki…
Başlığın sırrını çözdüğüm an ise kitap bende bambaşka bir yere oturdu. En çok atlanan ama bence en
Bizim ülkemizde böyle bir kitap yazılsaydı bestseller olur muydu?
Puan vermedi·480 syf.··
Beğendi
·2026 17. kitabı
·53 günde okudu
·Okunma: 18 Haziran 2026 12:19
Kitabı oldukça uzun bir sürede okudum, yoğun çalışma tempomdan kaynaklı olarak ve kitabı anlayarak okumak istediğim için böyle oldu. Klasik kişisel gelişim kitaplarından ayırışmasını sağlayan özelliği biraz(!) misyonerlik sosuna bulanmış olması ve fakat oldukça samimi ve gerçekçi bir bakış açısıyla yazılmış olması sanırım. Yazarla ilk buluşmam. Kitabın çoğu sayfasının altı çizili cümlelerle doldurduğumu düşünürsek, evet, oldukça beğendim. Akıcı, anlaşılır. Sakın bir ortamda okumak iyi olacaktır. Sindirmesi epey zor olan bölümler oldukça etkileyiciydi.
"Hayatının bir nedeni olan, nerdeyse her tür nasıl'a katlanır."(117)
"Anlam,menfaati alt eder."(273)
Agatha Christie'nin yazdığı son Tommy ve Tuppence romanıdır. Tommy ve Tuppence, gizli ajan görevlerinde bulunan karı kocadır. Gizli Düşman, N veya M, Pembe Evdeki Ölü ve Kader Kapısı romanlarında baş karakterler olarak bu ikili vardır ve en önemli özellikleri de geçen zamanla beraber yaşlandıklarıdır. Diğer karakterler gibi sonsuz evrende sonsuza kadar oldukları yaşta sabit kalmamışlardır.
"Mary Jordan'ın ölümü normal değildi. Bu içimizden birinin işi, onun kim olduğunu bildiğimi sanıyorum.''
Oldukça güzel bir Tommy ve Tuppence Beresford romanı. Tommy ve Tuppence yeni bir köşk satın alırlar. Evin içerisindeki kitapları yerleştirmeye çalışırken Kara Ok kitaptaki bazı harflerin altının çizildiğini fark ederler. Mary Jordan adında birinin ölümünün normal olmadığı yazmaktadır. Bunu yazan çocuk Alexander da ölmüştür. Araştırmaya başladıklarında Mary'nin ajan olduğunu öğrenirler. Alman casusu zannederler ancak İngiliz ajanıdır. Bu arada Mary hakkında bilgi veren bahçıvan öldürülür ve Tuppence'e ateş edilir.
Yazar bu kitabı da katil ve cinayet unsurlarinin yanında hayvan sevgisi ve aile bağlarının önemine de yer vermiş. Ama öyle çok aksiyon içeren bir eser değil.Kararı size bırakıyorum ama seriye başlarsanız bunu da okuyun derim.
