“Hasat zamanı gelince tohumu eken el, ha bir erkek eli olmuş, ha bir kadın eli. İnsanı hayvandan ayıran akıl erkekte de var, kadında da. Onun için ikiside okumalı; güzel bir eğitimin tohumlarıyla yeşeren bir tarla örneği, akıllarını geliştirip güçlendirmeli.”
Ölümü birçok kez düşünmemi sağladı. Ölümün aslında bir dönüşüm olduğunu uzunca anlatıyor. Verdiği tıbbi bilgiler gerçekten hoşuma gitti. Bazı bölümler fazla uzun gibi geldi. Falin’in hikâyesi yarım kalmış gibi hissettim. Glia ile olan konuşma kısımları özellikle bir tık yordu. Onun yerine son kısmın daha uzun olmasını isterdim. Sanırım her şey ikinci kitaba kalıyor. Genel olarak beğendim.