ben seni hep sevgilim ben seni hep
yüzünden geçen dalgalardan okudum
gözlerine sevgi okudum ellerine şefkat okudum
annen seni inkâr etmişi
aldım etime dokundum
şiir yorgunlukla yazılmaz. kara bir sıkıntıyla nesneleri anlayamayız. içimizden geçmeyen bir dünyanın müziği olmaz. biri bize dokunmazsa ruhumuz ışıyamaz. sözcükleri hayal gücümüzle büyütmezsek hayatla gönül bağımız kalmaz. insana inanmadan şiire inanamayız. solgun bir gönülle ölümü bile arzu edemez insan. sonu önceden bilinen sözün şiiri olmaz. yaşlı bir zamanın tozunu yazıya düşürmemek gerek.
biz şarkımızı söylemezsek dünyada sevgi olmaz. kendimizi taşıyamayız. arzumuz ruhumuza azap verir. güzellik cezaya döner. bize yaşama sevinci bağışlayacak bir ‘gönül yaramız’ olmaz. otları da yıldızları da ancak ölünce görürüz. taşların bile aşkla soluk aldığını duyamayız. birisi bizi sevmezse, bizim insanlara söyleyecek sözümüz kalmaz.