''Başka bir şeyi arzularken, kendimizi kaybederiz; kendimizi arzuladığımızda, dünyayı kaybederiz.''
| Yirminci Yüzyılda Hegelci Yansımalar, Judith Butler
Babalar gününüz kutlu olsun...1000Kitap
Babamın hep bildiği şeyi doğruluyor: hayat ölüme götürür ve ölüm de boğulmaktır. Ellerimizi boşluğa uzatıp tutunmaya çalışacağız, bizi kimse tutmayacak.
Birbirimize Her Şeyi Söyleyebilirdik
Judith Hermann
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Edebiyat dünyasında kadınlar
Özellikle kadın yazarları veya konusunda kadınları merkezine alan kitapları okuyorum şu sıralar.
Beğenerek okuduğum kalemlerden birkaç isim;
-Nermin Yıldırım
-Seray Şener
-Pınar Kür
-Judith Hermann
-Ursula K. Leguin
-Irmak Zileli
Okuyacaklarımda sırada ise Annie Ernaux ve Latife Tekin var. Farklı önerisi olan ?
🌼"Öldü, güzel sultanım, çoktan öldü,
Öldü, gömüldü bile.
Başında yemyeşil otlar büyüdü,
Taşı dikildi bile."
🌼"İnsan ölen çocuğunun gözlerini nasıl kapayabilir ?"
🌼"Judith onun yarısı, ikisi bir cevizin iki yarısı gibi birbirlerine bağlılar. O olmazsa Hamnet eksik kalır, yitip gider. Judith'in koparılıp alındığı yerdeki yara ölene kadar kapanmaz. Onsuz nasıl yaşar ki? Yaşayamaz."
🌼"Çocuğu onun için dünyadaki en güzel sanat eseri: Ne geçmişte ne de gelecekte, herhangi bir yerde ondan daha mükemmel bir şey olamaz."
#kitapyorumu
🌿💐1500'lü yılların sonu... Londra'nın doğusundaki bir kasabada yaşayan bir aile...
Shakespeare ve Agnes(Anne) çiftinin üç çocukları olur. Susanna ,ardından ikiz olan Hamnet ve Judith...
Hamnet adındaki çocuk on bir yaşında vebadan vefat eder. Dört yıl sonra babası Hamlet adında bir oyun yazar.
Ah Hamnet! Ne diyebilirim ki? Ağırlık hissediyorum sadece. Maggie O"Farrell, tarihsel gerçeklerden beslenerek yazdığı bu romanda bir yası ,ölümü anlatmıyor sadece. Bir anne babanın en büyük korkusunu odağına alıyor. Kitap ilk başta Hamnet'i, aile bireylerinin olan ilişkileri, yası anlatsa da sonradan geçmişe dönüp anne babasının tanışmalarına ,evliliklerine götürüyor bizi.
Ne kadar Shakespeare için nasıl yazmış diye düşünsem de. Burada biz onun büyük bir yazar olduğunu unutuyoruz, bir babanın yasını görüyoruz. Ve en büyük alkış bence Agnes'e ait yazarın büyüklüğünü bilsek de asıl alkış Agnes'in. Anne olarak, kadın olarak, acıyı, yası bize öyle sunmuş ki...
Shakespeare'dan çok onun hikâyesine hayran kaldım diyebilirim. Kitabı on günde okuyabildim. Son yaşanılanlar ile birlikte okumak içimden gelmedi. Hikâye de hüzünlü olunca bekleten beklete, yası her yerde hissede hissede okudum. Bittiğinde büyük bir boşluk, büyük bir yıkım. Bu senenin en iyilerinden
