BİZİM ZAMANIMIZ
.
Uzun zamandır merak ediyordum Sinem Sal'ın kalemini. #bizimzamanımız ile merhaba dedim. Beni yaşanmışlıklarıma götürüp hüzünlendiren, iyikilerimi anımsatıp gülümseten bir okumaydı.
Birlikte yaşayan bir anne kız onlar. Biri eşini kaybetmiş, diğeri boşanmış. Mihrap ve annesi. Babasından yadigar tuhafiye dükkanları ile hayata tutunan ana-kızın, bizi eski mahalle sıcaklığına götüren yaşamına konuk oluyoruz.
Önce televizyon kuşağına uzanıyoruz ve antenli tv lerde arkası yarın olarak beklenen unutulmaz diziler sıralanıyor bir bir. Meyve kesip çayımızı koyup ekran önüne oturduğumuz saatler...
Kömürlükleri, posta kutuları olan, salonu misafir gelince kullanılan sobalı evlerde büyüdük çoğumuz.Hele ki ruh çağırmayan kimse yoktur, o yıllarda büyümüşler arasında. Portakallı Tang'ı ise unutmak mümkün mü?
Mihrap için nostalji olmaktan çok öte, hayatının gerçeği bir yerdi dükkan. Ve Dalyan'ın öyle demesine içten içe bozulmuştu bence. Ne mi diyor? Kitapta tabiki .
Şahinden Arpi'ye, Sevgi'den Jüli'ye sıcacık bir mahalleye burası. Ayten Abla'nın eşi ise bir tek onu değil, herkesi aldatmışken!, Füsun ise sallanıyor muydu, yoksa yaşlanıyor muydu?
Unutulmaz yarışma Çarkıfelek programını hatırlarken de, Mihrap'ın annesinin tek aşkı Adnan Gürses konuk olunca, eyvah eyvah olanlar oluyor .
Milenyum'a, yeni bir bin yıla girişi de kutluyoruz birlikte. Hepimizin neler neler umduğu, girdiğimiz saniyeden itibaren de herşeyin aynı devam ettiğini fark ettiğimiz zamanlar.
Yazarın kendine has mizahı ile 1990 sonlarına giderken; kadınlık, aile bağları, yoksulluk, yalnızlık ve hayata tutunma mücadelesi üzerine keyifli bir okuma oldu benim için. Hayatın yükünü taşıyan kadınlar üzerinden aşkın hayal kırıklıklarını okuyarak eski komşularını hatırlamak isteyenlere buram buram
İlk olarak söylemeliyim ki bu kitap bana hiç yaşamadığım, tatmadığım doksanlı yılları öyle güzel ve içten hissettirdi ki; okurken hem içimi sıcacık yaptı hem de tuhaf bir şekilde tanıdık geldi. Çünkü karakterler o kadar gerçekçi ve bizdendi ki kitap boyunca kahkaha da hüzün de peşimi hiç bırakmadı.
Mihrap, Asiye Teyze, Tülay ve Ayten Abla, Jüli, Dalyan, Şevket Dayı ve daha niceleri sayesinde o mahalle hissini iliklerime kadar hissettim. Okumaya başladığımda sakin bir hikâye beklerken, bitirdiğimde içimde tatlı bir burukluk ve karakterlere duyduğum özlem kaldı. Her sayfasında biraz hüzün, biraz umut ve bolca samimiyet bulduğum bir kitap oldu.
Roman, doksanlı yılların sonunda bir mahallede yolları kesişen, birbirine tutunmaya çalışan insanların; özellikle de kadınların hikâyesine odaklanıyor. Sadece bir dönemi değil, komşuluğu, mahalle baskısını, dayanışmayı, aşkları tüm yalınlığıyla anlatıyor. Mihrap'ın hikâyesine ortak olmak o kadar güzeldi ki...
Yazar dönemin ruhunu öylesine başarılı yansıtmış ki okurken arka planda çalan şarkıları duyuyor, mahallenin kokusunu alıyor ve o yılların televizyon programlarını, oradaymış gibi hissediyorsunuz. Mizah ve hüzün son derece dengeli sade bir şekilde abartıya kaçmadan harmanlamış. Karakterler hatalarıyla, korkularıyla, sevinçleriyle ve kırgınlıklarıyla son derece gerçekler. Sanki yan dairemizde oturan komşularınız gibiler.
“Bizim Zamanımız”, geçmişe duyulan sıradan bir nostaljiden çok daha fazlası. Kaybettiğimiz değerlere, birlikte “biz” olabildiğimiz zamanlara ve her şeye rağmen Mihrab'ın hayat dolu mücadelesine bizi ortak eden çok değerli bir eser.
Reklam
Kitap Adı: Serbest Düşüş
Yazar Adı: Juli Zeh
Çeviri: Sevinç Altınçekiç
Sayfa Sayısı: 288
Kitap Türü: Roman
Değerli Okur:
Kitabı buradaki kütüphanede görünce alıp okumak istedim.
Yazar, bu kitapta iki fizikçi arkadaşın maceralarını konu almış. Juli Zeh’in kalemi keskin olunca, insan psikolojisine dokunan güçlü bir yanı var. Bir de sınırsız hayal gücü eklenince, kitap ister istemez farklı bir boyuta bürünüyor.
Gerçeklerin peşinden koşan bir komiseri de hikâyeye dahil ediyor. İster yancı deyin, ister hikâyenin eşantiyonu…
Neler yok ki bu kitapta? Gerçekler, paralel evrenler, gerçeklerden sapmış bir zaman algısı.
Üstüne bir de kuantum fiziği ve suç unsurları eklenince, gerilim de eksik kalmamış. Çünkü kim suçlu, kim masum - bunu da bulmak gerek.
Kitap size ister istemez farklı bir dünya sunuyor. Okurken zihninizin hiç durmadan çalışacağı bir kurgu bu.
Uzun zamandır bu kadar kapsamlı ve her detayı düşünülmüş bir roman okumamıştım.
Kitaptan daha fazla spoiler vermeden alıntılara geçelim.
Sicim teorisi günün birinde temel fizik kuvvetlerini birleştirebilir mi?
İnsan otuzunu geçince, başka yaşların bir önemi kalmıyor
Doğru şeylerden korkma sanatına çok az insan vakıf.
Bazı günler hayat insana arka kapıdan girmek dışında bir seçenek bırakmıyor.
Hayat sona ermeden önce bir şeyler sona erdirilmelidir
Hepimiz varlığın büyük dramında aynı anda oyuncu ve seyirciyiz.
Okumak için farklı tarz kitap arayışınız varsa bu kitap o tarza uyuyor, okuyun derim
Bu da benden olsun: 🪻Herkesin bir teorisi var, gerçekliğini sadece kendisinin bildiği...A. Özgür
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2026 48. kitabı
·31 saatte okudu
·Okunma: 14 Şubat 2026 03:35
Kelebek etkisi: Hayatta her şey birbiri ile bağlantılıdır. En ufak bir değişim, alakasız görünen başka bir şeyde büyük değişikliklere sebep olabilir.
Bu kitabın benim hafızamdaki açılımı tam olarak budur.
Şayet olay örgüsünde ufak bir değişime kalkarsanız romanın tüm sistemi çöker.
Edebiyat eleştirmenlerinin “Brett Easton, Ellis ve Michel Houellebecq” romanlarıyla aynı kulvarda buldoğu bu #i̇lkkitap hayatları, katıldıkları bir radyo programıyla değişen kahramanların hikâyesini anlatıyor.
Bireyselleşmenin ne menem bir sorunsal olduğunu, insanların medet beklediği yardım çağrısını radyo programlarına bağlanarak giderdiği girizgahıyla başlayan romana daha ilk satırlarından bağlandım.
Zirâ hikâyenin gizli öznesi kadın kahraman, radyo programına bağlandıktan bir süre sonra canlı yayında elindeki silahla kendi idaresine kendi iradesiyle son veriyor. Ve yazar olay örgüsünün pimini işte bu şekilde çekmiş oluyor.
Derken ana karakter olan erkek arkadaşı çıkıyor sahneye. Sevdiği kadının kendisinden vazgeçmesiyle yaşamdan vazgeçen bir kimlik.
Onun hikâyesi de psikoloji masterı yapan radyo programcısı karakteri derinden etkiliyor. Aynı zamanda tamamlamak istediği tezinin kobayı olarak da görüyor diyebiliriz. Ama sadece öyle olduğunu sanıyor. Ki “sanmak” görünmeze adım atmakla eştir..
Kendini yavaş yavaş ölüme mahkûm eden birinin hikâyesi peşinde tezini tamamlamaya çalışan kadın karakter, hayatına son veren karakter ve sevgilisinin öyküsünün aslında sadece buzdağının görünen yüzü olduğunu öğrenir.
Görünmeyen yüzünde Bosna Savaşı ve arka yüzü, uyturucu trafiği ve baronlar, mya ile iş gören işadamlarının kesif kokusu tez sahibinin ruhuna işler.
Öngörülemeyen aşkın çarkları, siyaset- iş dünyası -illegal üçlüsünün dönen tekerleri arasında ezilen insanın karanlığına ışık
Sinem Sal’ın Bizim Zamanımız kitabı, daha ilk sayfalardan “tanıyorum ben bu hissi” dedirten bir kitap. Milenyuma girmeyi bekleyen bir mahallede birbirinin hayatına dahil olan komşular ve tüm bu kalabalıkta küçük bir tuhafiye dükkanının içinde sıkışmış gibi görünen ama aslında koca bir iç dünyayı içinde taşıyan biri var; Mihrap Güzelyayla.
Mihrap otuz yaşında. Annesiyle yaşıyor. Küçük bir mahallede, küçük bir tuhafiye dükkanının içinde günlerini geçiriyor. Babasını küçük yaşta kaybetmiş, iki yıl süren evliliği bitmiş ve tekrar annesiyle yaşamaya başlamış. Pasif agresif: dışarıdan sessiz, içeride fazlasıyla kırgın, öfkeli, yorgun. “Olur” demenin sevgiden sayıldığı bir kuşaktan. Belki de bu yüzden, neye razı geldiğini tam bilmeden beklediği bir cezanın içindeymiş gibi hissediyor. Kendi deyimiyle hayatta hep birilerinin “iyi niyetli” hapishanelerinde kalmış: önce babası, sonra eşi Doğan, şimdi annesi… Cezasının ne olduğunu tam bilmeden, bitmesini bekliyor.
Kitapta eşyaların, şarkıların bir hafızası var. Mihrap eşyaların geçmişi hatırlatmasına biraz mesafeli; çünkü bazı anılar hatırladıkça ağırlaşıyor. Sevdirilip sonra geri alınan şeyler var hayatında, onu derinden etkileyen Ercan/Dalyan gibi… Bu yüzden kırgınlıkları sessiz ama derin.
Mahalle kısmı ayrı bir sıcaklık: Jüli, Tülay Abla, Ayten Abla, Asım Abi, Füsun, Arpi, İlhan Abi, Sevgi, Şuşu, Şevket Dayı… Her biri görünüp geçse de bizden biri. Komşuluğun hala yaşandığı, herkesin birbirinin hayatına az çok değdiği bir zaman dilimi.
Ve tabii müzik… Mihrap’ın içinde sürekli bir şarkı çalıyor. Tarkan, Bendeniz, Sezen Aksu, Nükhet Duru… 90’lar şarkıları sadece fonda değil; duyguların dili gibi. Her ruh hâline uygun bir parça var ve Mihrap onları hiç çekinmeden her ortamda dile getiriyor. Bu müzik hafızası, onun hayata
Juli dayısının vasiyetini yapmak için Virgin adalarına gidip dayısının küllerini denize atmak için yola çıkmaya karar verir. Yola çıkacağı sırada kafede Alex ile tanışır. Juli yanlış tekneye biner. Bindiği tekne Alex'in teknesidir. Alex'in o yolculukla ilgili plan ve sırları vardır. Bu sırada ikisi arasında başlayan aşk nasıl gelişir...
Reklam
Reklam