BÜŞRA
@julietb
Okuyorum kendime, yazıyorum kendime.
Bilgisayar Mühendisi
80 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sahibine ulaşmayan bir itiraf... Bu kitap açıkçası biraz sıkıcı okumaya ara vermeme sebep oldu ancak aynı zamanda Kafka'yı anlamama yardım eden bir kitap oldu. Bundan öncesinde Kafka'nın DAVA kitabı için "Kafka'yı anlamakta güçlük çekiyorum, söylediği her şey bende havada kalıyor" yorumunda bulunmuştum. Bu kitapla Kafka'nın aslında tüm kitaplarında babasından esintiler olduğunu fark ettim. Kafka severler için okunabilecek bir kitap. İç dünyasına, babasıyla olan ilişkisine, yaşamına birinci ağızdan şahit oluyorsunuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kadınların neden daha az şiir yazdığını veya neden erkekler kadar yaratıcı olamadığını konu alan bu kitapta, adeta yazarın zihninde dolaşıyoruz. Derinlere indikçe sorunun aslında şiir yazmak veya yaratıcı olmamak olduğu değil kadının uğradığı muamele olduğuna yazarla birlikte tanık oluyoruz. Yüzyıllardır gelen ataerkil toplum düzeni, kadınların aşağılanması, hor görülmesi vb. olaylar için kitabın şu kısmı aslında özet niteliğinde:
"Medeni toplumlardaki kullanımları ne olursa olsun, aynalar tüm şiddetli ve kahramanca eylemler için elzemdir. Napolyon ve Mussolini bu yüzden kadınların aşağılığı konusu üstünde bu kadar önemle durmuşlardır çünkü kadınlar aşağı olmasalardı, kendi boyutları büyümeyi sürdüremezdi. Bu, kadınların erkekler için bunca sıklıkla gerekli olmalarını kısmen açıklamaya yarıyor. Ve onların kadın eleştirisi karşısındaki huzursuzluklarını; kadının onlara bu kitabın kötü, şu resmin zayıf olduğunu söylemesinin ya da herhangi bir eleştiride bulunmasının, aynısını yapan bir erkeğin yaratacağı acının ve öfkenin çok ötesini yaratmasının imkansızlığını açıklamaya yarıyor. Çünkü kadın gerçeği söylemeye başladığında, aynadaki görüntü küçülür, erkeğin hayata uyum başarısı azalır. Erkek kendisini sabah kahvaltısında ve akşam yemeğinde, olduğundan en az iki kat daha büyük görmezse nasıl karar vermeye, yerlileri medenileştirmeye, kanunlar yapmaya, kitaplar yazmaya, giyinmeye ve ziyafetlerde nutuk çekmeye devam edebilir?"
NE DENİLEBİLİR Kİ..... Yüzyıllardan beri kadınlar çeşitli zorbalıklara maruz kalıyor. Zorbalıklar her yeni yüzyılda maske değiştiriyor. Kitabın anlatıldığı dönemlerde bu erkek işlerini yapamayacağı şeklindeyken günümüzde farklı biçimlerde karşımıza çıkıyor. Okuduğunuz zaman aslında şuan kitapta anlatılanların olaylar aynı olmasa da devam ettiğini fark
Şu geçirdiğimiz salgın günlerinde bu kitabı okumak bana o kadar tuhaf hissettirdi ki. Şu dönemde Koronavirüs’ün en çok bulaştığı ve en çok can aldığı ülke olan ABD’de, Jack London’un yaşadığı ve kitapta anlatılan olayların geçtiği California eyaleti’nde Jack London’un romanı yazdığı dönemlerde esinlendiği hiçbir kaynak yokmuş. Sadece 1900’lerin başında San Francisco’da küçük bir veba salgını görülmüş. İspanyol Gribi ise bu kitap yazıldıktan 8 yıl sonra ortaya çıkmış. Dolayısıyla Jack London’un nasıl bir öngörüyle bu kitabı yazdığı tüyler ürpertici bir detay. Bu yüzyıl önce yazılmış kitapta günümüze bile ışık tutan öyle detaylar var ki.. Örneğin kitapta Kızıl Veba ile savaşan bilim insanlarının mikrobu bulmak ve yok etmek için canları pahasına yaptıkları çalışma ve onlara duyulan saygı bugün koronavirüs karşısında sağlıkçıların davranışları ile paraleldir. Salgının hava taşıtları ile yayılmasına aynı şekilde koronavirüste de rastlıyoruz. Kitapta yine kendi sağlıklarını hiçe sayarak kahramanca başkalarına yardım edenlerle bugünlerde de rastladığımız gibi aynı şekilde bencillere, çıkarcılara, açgözlülere de rastlıyoruz. Yine kitapta kızıl veba salgınında elindeki olanaklarla sadece kendisini kurtarmaya bakan kapitalistlerle koronavirüs salgınında işçilerini işten kovan veya ücretsiz izne çıkaran günümüz kapitalistleri arasındaki devamlılığı fark ediyoruz.
Adem’den Önce kitabında uygarlıktan öncesini okumuştuk, bu kitap da adeta bir uygarlıktan sonrası parodisi olmuş. Jack London beni şaşırtmaya devam ediyor. Kesinlikle can sıkıcı olmasına rağmen bu müthiş öngörme yeteneğine herkesin birinci ağızdan şahit olması gerektiğini düşünüyorum.
Bu kendi kısacık ancak içindekiler çok büyük olan bir kitaptı. Eğitimli bir akıl hastası olan İvan Dimitric ile Doktor Andrey’in çevresinde dönen bir kitap ve kitapta başlıca ikili arasında geçen felsefi çatışmaya odaklanılmış. Kitabın büyük bir bölümünü bu ikilinin “Acı Çekmek” üzerine olan düşüncülerinin diyalogu bulunuyor. İvan Dimitriç maruz kaldıkları adaletsizliğe, içinde yaşamaya zorlandıkları berbat koşullara karşı çıkarken, Andrey Yefimıç bunlar görmezden gelmekte ısrar ediyor ve kılını bile kıpırdatmıyor. Doktor sonunda içine düştüğü felsefi yanılgının farkına varıyor ancak bu sefer de kendisi için çok geç oluyor. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın” atasözünün en güzel ve çarpıcı örneği sanırım bu kitap, kesinlikle okunmalı.
Tek taraflı aşkın bu kadar öz ve bu kadar naif bir anlatımına rastlamamıştım.Stefan Zweig'i zaten her fırsatta okumaya çalışan biri olarak bu kez de aşık bir kadının saplantılı duygularını okumuş oldum. Bir ömür süren suskunluğunun 'isimsiz' bir mektupla son buluşu aşk, sadakat ve mutluluğun anlamlarını bir kez daha sorgulattı bana. 1 saat gibi bir sürede bitti, akıcı ve keyifli bir anlatımı var.
