Jülide
@julijuli
680 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Çok renkli, çok ışıltılı, çok albenili, şenlikli bir atlıkarıncaya binmişsin ama olduğun yerde, aynı dar çemberin içinde durmaksızın dönüyorsun.
Reklam
Yaralı bir hayvan gibi saklanmak için kendime kuytular arayıp dururken acı gerçeği kabullenmek zorunda kaldım: Kayboldum.
(...)
Kaybolmak ansızın başımıza gelen felaketlerden değil; bir zaman dilimine yayılarak, yavaş yavaş, insana sezdirmeden gerçekleşiyor.
-Eğer şairin dediği doğruysa, bene vixit qui bene latuit [kendini iyi saklayan iyi yaşar], o zaman ben iyi yaşadım, zira benim kuytum iyi seçilmiş.
“Hayatın anlamı nedir? Evet, söyleyin bana; ben nereden bileyim, dün doğmuşuz ve hiçbir şey bilmiyoruz. Fakat bildiğim bir şey var ki o da şudur, dünyayı kimseye tanınmadan arşınlamak en rahatı, kimse tarafından bilinmeden.
Reklam