hazel
@justabook
okurum yazarım düşünürüm paylaşırım
adlandırması zor duyguların adresi: ZweigStefan Zweig
Amok Koşucusu’nu bir de İş bankası yayınlarından okumak isterdim, sıklıkla “… “ kullanımı akışı olumsuz etkiliyor ancak kitabı beğendim. Stefan Zweig’in en çok bilinen eseri Satranç ile bir takım parallelikler sezdim kitapta; iki kitabın da bir yolculuk etrafında geçmesi ve 2 yabancının sohbeti ile açığa çıkan geçmişin ve yaşanmışlıkların ana karakterin o anki psikolojik durumu üzerindeki etkisini olaylar açığa çıktıkça daha net algılayabiliyor okuyucu. Çok ince, karşılaşılması ve anlaşılması güç duyguları gerçek ve yalın bir biçimde sürükleyici bir dille aktarıyor yine Zweig, tüm diğer eserleri gibi bir çırpıda okuduğum bir kitap oldu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dış dünyayı algılamamızı sağlayan duyuların gelişimi, Da Vinci için çok önemlidir. Ona göre görmeyi bilmek, dinleme, koklama gibi duyularımızı geliştirmek gerekir. Çünkü bir önceki maddedeki deneyimleri ancak geliştirdiğimiz duyularımız sayesinde iyi algılayabiliriz. Duyuları geliştirmenin en iyi yolu bir deneyimi olabildiğince farklı duyularla tasvir etmektir.
“Bizler tarihin ortanca evlatlarıyız. Bir amacımız ya da yerimiz yok, ne büyük savaşı yaşadık ne de Büyük Buhran’ı. Bizim savaşımız ruhani bir savaş, en büyük buhranımız yaşamlarımız.” (Dövüş Kulübü)
“Ben daima iyi olana baktım, kötülükleri zaten biliyordum, ben daima iyi olana baktım” diyordu Sommer.