"İnsan, ihsan (iyilik)ın kölesidir." Unutulmamalıdır ki, herkesin yababileceği bir iyilik bulunduğu gibi, herkese yapılabilecek bir iyilik de daima vardır.
Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ikram ve ihsanda “iyi, temiz müslüman” aramazdı. Yani iyiliği sadece iyilere yapmaya kalkmazdı.
Amr b.Tağlib anlatıyor.
Resulullah’a ganimet malı getirildi. Bunları dağıttı; kimine verdi, kimine vermedi. Kendilerine bir şey vermediklerinin hoşnutsuzluklarını belirten sözlerini duyunca şöyle buyurdu:
-Ben bazılarına veriyor, bazılarını bırakıyorum; fakat vermediğim kimse verdiğimden bence daha sevgilidir. Bazılarının kalblerinde sabırsızlık gördüğüm için veriyorum, bir kısımlarını da Allah’ın kalblerine koyduğu kanaate havale ediyorum. Amr b. Tağlib de bunlardandır, buyurdu.
Amr b.Tağlib der ki; “Vallahi, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in, hakkımda sarfettiği bu söz, benim için en kıymetli mallara sahip olmaktan daha sevinç vericidir.”