Just
@justaliyev
15 kütüphaneci puanı (Geçen ay: 1)
347 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·74 syf.··
Beğendi
·2025 24. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 18 Aralık 2025 14:41
Həyat qəribədir, yaşadıqlarımız bunu göstərər. Yaşamaq çətindir, səhvlərimiz bunu bildirər.
2019-da aldığım bu kitabı o vaxt oxuduqda heç bəyənməmiş və üstəlik kitabın şəklini çəkib “mənasız kitablar” deyə paylaşmışdım. (Cahil cəsarəti.) Sonra da dəfələrlə oxusam belə yarım buraxmışdım. Bugün oxuduqda isə ən qısa səhifəli (5) “Avare” hekayəsindən belə təsirləndim. Və digər hekayələr də bir o qədər təsirli və möhtəşəm idi. Zweig, Dostoyevski, Atay, Atılgan kimi yazıçıların insan analizi məni həmişə heyrətə gətirib. Xüsusilə bir-birimizi anlaya bilməməyin şikayətini, dil yarandıqdan bu yana var olduğunu düşündükdə belə yazıçılar daha önəmli olur. Amma nə hikmətdirsə, insanı ən yaxşı anlayanların, insanla və onun etdikləri ilə hər zaman problemi olub. Zweig intihar edib, Atay öz dünyasına çəkilib. Həyat ciddən qəribədir.
Xəyyamın yazı stili tamamən özünəxasdır. Ümumiyyətlə fərqli düşünə bilən, görə bilən, həyata öz perspektivindən baxa bilən hər kəsə heyranlıq duyuram. İnsanın sosial heyvan olduğunun aşikar olduğu həyatda, öz tənhalığını seçib ona uyğun yaşamaq hər birimiz üçün çətindir. Qatılmadığım düşüncələri olsa belə Xəyyamın öz fikirləri, öz dünyası və yerli yerində tənqidləri öz yazı stili ilə məni heyran etdi. Zatən Xəyyam misraları ilə çox bəstəkara ilham olub. Məsələn: Kimse Bilmez - Mehmet Güreli, Leyla the Band - Zaman, Dolu Kadehi Ters Tut - qrupun adı bir misrasından alınmadır, misra bu tərcümədə yox idi, və.s. İnsan oxuduqca oxumaq istəyir.. Hər nə qədər bəzi misraların Xəyyama aid olub-olmamağı bəlli olmasa da, ümumi məğzi oxuyan hər kəs anlaya bilər. Oxuyacaq olanlara indidən xoş mütaliələr..
Son oxuduğum 3 əsərin Çexovdan olduğunu nəzərə aldıqda ondan təsirləndiyim aşikardır. Kiçik həcmli ancaq böyük təsirli əsərləri ən son Zweig-ın novellalarını oxuyarkən hiss etmişdim. Çexov da bu
Öz idealını haqlı və üstün çıxarmaq üçün, başqasının idealını küçümsəyəndən daha aşağısı varmı? Günümüz “laik” insanının keçmişdəki təzahürü Oqtayla qarşımıza çıxır. Həqiqətən Eloğlu olmaq demək nədir? Milləti fikirləşmək yoxsa onlar üçün nəsə etmək? Mən də bugün topluma çıxıb, sənətlə məşğul olun deyib özümü parçalasam Eloğlu sayılarammı? Məsələ daha dərindir. Teatra insanları getməməyə itən nədir? Millətin başını qarışdırsan əsas problemə “mühit özü sizdən intiqam alacaqdır,” deyib millətin üstünə düşmək məncə ucuz bir qorxudan başqa heç nə deyil. Bir yandan yaxşıdır, qorxsa da yazır, digər yandan da qorxduğundan qaçır. Cəlil Məmmədquluzadənin fikirlərini ifadə ediş şəkli, Cabbarlıdan daha cəsurca olması aşikardır. Bir dəfəsində Pınar Deniz adlı birisi ən yaxşı qadın aktyor ünvanını qazandıqda belə bir cümlə işlətmişdi: “Dostuma bunları dedim, mən bu dünyanı qurtarmalı, insanlara kömək etməli və onlara toxunmalıyam.” Sonrasında isə bir nəfər twitter-da bu videoya məşhur bir sitat girmişdi.
“Dünyanı qurtarmaq istəyənlər, onun hər zaman daha da pisə getməsinə yol açanlardır.”
