thebolter
@justsimge
40 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden! Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayrı yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Reklam
Şiirlerini okuduktan sonra şaire dair araştırmalar yaparken buldum bu kitabı. Nilgün Marmara'nın basılma kaygısı gütmeden tamamen kendine yazdığı günlüğünün satırlarından ibaret bir eserdi. Yer yer okuduğu şeylerden alıntılar, izlediği filmlerin bahsi geçiyordu. Her cümlesini anladığımı söyleyemem, zaten bu amaçlanarak yazılmamış, ancak bir şairin kafasının içindekilere tanık olabilmek güzeldi. Çok uzun metinler yer almadığı için de birkaç saatte bitirdim.
Bilir miydim yaklaşan karanlığı daha önceleri,
Son verilebilir yaşamın benimki olduğunu?
Şendim, şendim ben,
Kahkaham insanları ürkütürdü!
Zamanı azaldı artık, zorlanmış bedenimin,
Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi...
Aşk, bağ ve hiçbir utkuyu düşünmeden,
Kalıvermeliyim öylece kaskatı!
