thebolter
@justsimge
40 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şiirlerini okuduktan sonra şaire dair araştırmalar yaparken buldum bu kitabı. Nilgün Marmara'nın basılma kaygısı gütmeden tamamen kendine yazdığı günlüğünün satırlarından ibaret bir eserdi. Yer yer okuduğu şeylerden alıntılar, izlediği filmlerin bahsi geçiyordu. Her cümlesini anladığımı söyleyemem, zaten bu amaçlanarak yazılmamış, ancak bir şairin kafasının içindekilere tanık olabilmek güzeldi. Çok uzun metinler yer almadığı için de birkaç saatte bitirdim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yıllar sonra okuduğum ilk öykü kitabıydı. Her bir öyküyü farklı bir gün okuyunca üzerlerine daha çok düşünme imkanım oldu ve hepsinden de ayrı bir şekilde etkilendim. Aralarından en sevdiklerim kitabın ilk ve son öyküleri olan Asfalt Yol ve Hasanboğuldu oldu.
Doğası gereği toplum normlarına kendiliğinden uyamayan karakterimiz Furukura'nın hikayesi, nöroçeşitli bireylerin zihnine açılmış bir kapı gibiydi. Bu bireyler herkes tarafından kabul edilen sosyal kurallara genelde yabancı kalırlar. Kalabalık içinde göze çarpmamak için kendilerinden bekleneni öğrenip rol yapma ihtiyacı hissederler. Furukura'nın konuşma şeklini, her defasında girdiği ortamdaki kişilere göre şekillendirip uyum sağlamaya çalışması bunun en büyük örneklerinden biri.
Market ortamı, karakterimizin 18 yılda tüm kurallarını öğrenip kendini yontarak uyduğu bir yapboz haline geldiği için rahat hissettiği bir güvenli alan haline gelmiş. O ortamdan kopunca hissettiği boşlukta süzülme hissi ve bir markete tekrar girdiğinde yaşadığı tanıdık hissiyatla gelen rahatlama çok güzel işlenmişti.
Furukura, hareket ve düşüncelerinde bazen kendimi gördüğüm bazen de elinden tutup yardımcı olmak istediğim ilginç bir karakterdi. Kitabın dili ve olayların akışı da su gibiydi. Genel olarak beğendiğim ve kolayca okunduğu için herkese önerebileceğim bir kitap.
Çoğu zaman midem bulandı, kafam karıştı, ağzım açık kaldı ama olaylara ve yazarın anlatımına alıştıktan sonra metaforları ve ipuçlarını kapmaya başladım ve kitap asıl o noktadan sonra akmaya başladı. Türkçe okusam daha hızlı bitirebilirdim ama böyle eşsiz bir kurguyu orijinal dilinde okuduğum için de memnunum. Çocukluğundan beri hayal dünyasına sığınan acemi bir yazar olarak başkarakter Samantha ile o kadar empati kurdum ve kendime benzettim ki kitap bir noktadan sonra kendi hayatıma farklı bir mercekten bakıyorum hissiyatı verdi, biraz rahatsız ediciydi... Bunun dışında konusunu ve vermek istediği mesajı çok farklı bir perspektiften özgün bir şekilde yansıtabildiği için yazara hayran oldum. Hala kafamda tam oturmayan noktalar da yok değil ama kitabın amacının da biraz bu olduğunu düşünüyorum. Konuyu pat diye önümüze koymak yerine üzerine düşünmemizi sağlayarak anlatmaya çalışıyor. Bu incelemeyi paylaştıktan sonra diğerleri ne demiş diye de bir göz atacağım. Kesinlikle öneririm
Bir ara herkes kutsal kitap muamelesi yaptığı için beklentimi pek karşılamadı. Yazarın yazım dili ve karakterleri ele alış biçimi etkileyiciydi fakat olacakları merak etmeme rağmen olayların ve karakterlerin davranışlarının rahatsız ediciliği nedeniyle elim gitmedi pek. Bu kadar dark bir academia sevmiyormuşum
