Sonra düşünmeye başladım, ben neden başka kadınlarla rekabet ediyorum? Erkekleri etkilemek için mi? İşin özüne inemedim. Patriarkal sistemin koşullandırdığı biri olsam bile, bunu aşmak kolay değil ve bu benim suçum değil; ben sadece bir bireyim. Ama bu, "statükoya boyun eğmek" sınırında kaldığım anlamına mı geliyor? Ben de "korsesini çıkaran" biri mi olmalıyım? Beni neyin mutlu edeceğini bilmiyorum.
Bir tweet vardı -çokça paylaşılmıştı- ve bana eskiden olduğum hâli hatırlattı. Hani çoğunluktan farklı davranmaya yatkınsan hata yapma ihtimalin yüksektir ya. Ve bu tweet birinin yaptığı hatayı acımasızca yeriyordu, sanki kendisi asla o hatayı yapmayacakmış gibi. Mesela liberal feminizmi ya da radikal feminizmi benimsemek kişisel bir tercih; ama desteklemediğin tarafı aşağılamak ve dışlamak.. olmamalı. Ama birçok kişi her konunun, bıçakla ortadan kesercesine net ayrımlarla çözülebileceğine inanıyor.