İp üstünde yürümenin tehlikesi ve hazzı. Tahin ile pekmez gibi Çetin, karışınca güzel oluyordu. Acı çekiyordum ama acı çektiğim için mutluydum, çünkü Nihal vardı, yanımızdaydı. Üniversitedeki son yılı olması, bitirince ağabeyinin ayarlayacağı bir yüksek lisans programı için Amerika’ya gidecek olması içimi burkuyordu ama daha aylar vardı. Üstelik Güneş de bir gün patlayıp Dünya’yı yutacakmış, buna ne buyrulur!
Bir bakıma bugünkü Küba gibi bir yer çünkü Peter Pan’ın ülkesi; herkesin unutmamızı beklediği bir mutluluk hayaline sadık kalmanın bedelini her gün ödediğimiz bir açık hava müzesi. Asıl meyvesini sadece turistlere saklayan, üzgün bir cennet