Son derece bireyci bir kültürde yaşıyoruz, sorunlarımızı bireysel hatalar olarak görüp bireysel çö- zümler aramaya itilip duruyoruz. Odaklanamıyor musun? Aşırı ki- lolu musun? Depresyonda mısın? Bu kültürde şöyle düşünmemiz öğretiliyor bize: "Benim hatam bu. Bu çevresel sorunlardan kurtul- manın bireysel bir yolunu bulmam gerekiyordu." Şimdi ne zaman böyle hissetsem Rochester'da çocukları kurşundan zehirlenirken ev- lerinin tozunu daha sık almaları ya da çocuklarında kurşunlu boya parçalarını emmeye dönük "sapkın" bir arzu bulunduğu söylenen anneleri düşünüyorum. Ortada temel nedeni çevrede yatan muazzam bir sorun olduğunu rahatlıkla görebiliyoruz artık - oysa verilen ilk yanıt insanlara tüm enerjilerini hiçbir fark yaratmayan bireysel bir faaliyete harcamalarını ya da (daha kötüsü) zehirlenmiş çocuklarını suçlamalarını söylemek olmuş.
Sayfa 208
Unexpected Yoldaş
iş saatleri dışında işle bağlantıyı ko- parmanın faydalarından bahseden tatlı kişisel gelişim dersleri ver- menin anlamı yok. Hatta patronlarınca gevşemelerine izin verilme- yen insanlara gevşemenin faydalarından bahsetmek onlarla alay et- mek oluyor - kıtlık çeken insanlara Ritz'de yemek yemenin onlara ne kadar iyi geleceğini söylemek gibi bir şey. Bağımsız bir servetiniz varsa ve çalışmanız gerekmiyorsa bu değişimleri hemen gerçekleş- tirebilirsiniz muhtemelen. Ama geri kalanlarımızın bizden alınan zaman ve mekânı geri kazanmak için kolektif bir mücadelenin par- çası olması gerekiyor
Sayfa 195
8 mart özel
Bu konunun bir erkek tarafından bu şekilde açıklanmasının na- sıl rahatsız edici olduğunu biliyorum, hele ki dünyada halen ciddi bir cinsiyetçilik ve kadın düşmanlığı mevcutken, kadınlar halen de- vasa engellerle karşı karşıyayken. Kadın hakları için verilen müca- delenin henüz kazanılmış olmadığını, kaydedilen pek çok ilerleme- nin tehdit altında olduğunu biliyorum. Ama doğru olduğunu bildiğim bir şey var: Anneannem ve babaannemin hayatları ile yeğenimin ha- yatı arasındaki fark muazzam bir başarı ve bunun gerçekleşmesinin tek bir nedeni var. Sıradan kadınların bir araya gelip örgütlü bir ha- reket oluşturmuş ve bunun için savaş vermiş, işler zora girdiğinde
bile savaşmaya devam etmiş olmaları.
Sayfa 169
Bazı insanlara sunduğu sağlık sigorta- sında kesintiye giden -ve aynı zamanda çalışanlarına meditasyon dersleri sunduğu için aynı New York Times yazarı tarafından methe- dilen-bir şirketten bahsetti bana. Bunun nasıl bir zalimlik olduğunu görebiliyoruz. İnsanlara sorunlarının bir çözümü olduğunu söyleyip -yaşadığın stres hakkında farklı düşün, bir şeyin kalmayacak!-son- ra da onları bir kâbusun içine atıyorsunuz. Çalışanlara insülin ver- meyip düşünme şekillerini nasıl değiştirecekleri konusunda dersler veriyoruz. "Pasta yesinler" diyen Marie Antoinette'in yirmi birinci yüzyıl versiyonu bu: Ânın içinde olsunlar
Sayfa 153
Oysa bugün bahsi geçen sitelerin toplum olarak bir araya gelip bu şekilde sorun belirleyip çözme becerimize ciddi zarar verdiğini gösteren kanıtlar bulunuyor. Sadece birey olarak dikkat becerimize değil, kolektif dikkat becerimize de zarar veriyorlar
Sayfa 137