güven bana gülüm!
sana bitmemişliği öğretecek, tattıracaktır
hasretten-hakikaten-ten değiştiren yüzüm!
göreceksin gülüm! bekle!
hırslarımız, acılarımız gitgide ihanetlere
hainlere, ezilmelere alışacak..
göreceksin-sevinçten ağlayacaksın gülüm-ki işte o vakit bana-doğrudur!-
şair olmak, seni sevmek pek çok yakışacak!
İnsan dediğin böyledir. Evinde öğrendiği anadille yaşar hayatını. Sonradan öğrendiklerimiz süs gibi durur zihnimizde. Anamızdan babamızdan ne gördüysek, hangi duygu anadilimizi yazdıysa hayatımıza hep o duygular egemen olur.
Camdaki KızGülseren Budayıcıoğlu · Doğan Kitap · 201928,1bin okunma
Giderken yanına birkaç çiçek almak ister misin?
Ben evet dedim.
Yazı masasının üstündeki mavi vazodan dört tane gül çıkardın ( ah evet , onları çocukluğumdaki o tek hırsızlama bakıştan tanıyordum) ve bana verdin . Onları günlerce öptüm...