İslâm, teferruat peşinden koşmamakla beraber teferruata önem veren bir dindir. Onda, en ileri prensipler en küçük metinlerde süslenmiştir. Gâye ve vâsıta birlikte değerlendirilmiş, birlik ve bütünlük fikrinden hiçbir zaman uzaklaşılmamıştır. Bir meselenin kendi içindeki bir kısım bölünmeler, onların “değerli” veya “değersiz” oluşlarına göre değil, o şeyin “bütün içindeki fonksiyonu”na göre yapılmıştır.