Ancak şimdi, yaşlanmış biri olarak, böylesi insanların yokluğuyla ne kadar çok şey kaybettiğimizi anladım, çünkü her geçen gün önlenemez bir şekilde monotonlaşmaya başlayan dünyamızda eşsiz olan her şeyin kıymeti daha da artıyor.
tıpkı tahtaya saplanıp gözden kaybolmuş bir çivi gibi çoktan kaybettiğim, üstünü örtüp kapattığım benden, benliğimden bir parça da buralarda bir yerde saklanmış bekliyordu.