"Önce biraz ağladılar ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır."
Fyodor Dostoyevski
Sezai Karakoç üniversitedeyken bir okul arkadaşına sevdalanır.. Fakat kendisini yakışıklı bulmadığı için ona bir türlü açılamaz.. Bir gün cesaretini toplayıp aşkını Muazzez Hanım’a arz eder. Fakat reddedilince çok üzülür. Okullar tatil olur. Muazzez hanım Geyve´ de yazlıkta kalmaya başlar. Sezai Karakoç da tam karşısındaki yazlığın bahçesinde bahçıvan olarak çalışmaya başlar.. Her gün karşılıksız sevgi duyduğu sevgilisini seyreder..Ona şiirler yazar. Mona Roza şiirinin her kıtasının baş harflerine dikkat edersek Muazzez Akkaya’m ismi ortaya çıkar.Derken okul açılır Sezai evlenme teklifi eder Muazzezine ama yine reddedilir, Muazzez okulun en hovarda öğrencisine aşıktır çünkü.
Bu acıyla yazar mona roza şiirini. Gel zaman git zaman. Okul biter ve mezuniyet töreni yapılır. Mezuniyet törenindeyse Sezai Karakoç Mona Roza şiirini okur. Muazzez Akkaya ise tam karşısındadır. Şiiri bittikten sonra bir alkış tufanı kopar. Herkes bir daha okuması için ısrar eder. Ve tam 3 kez Sezai Karakoç bu şiiri art arda okur. Sahneden tam ineceği sırada Muazzez Hanım koşarak yanına gelir ve ona hala teklifinin geçerli olup olmadığını sorar. Sezai Karakoç senin aşkın artık benimkine yetişemez der ve hayır cevabını verir Muazzez Hanım bayılır. Bu aşktan sonra Sezai Karakoç hiç kimseyle evlenmez ve hiç kimseyi bir daha sevmez...
Adı ne güzeldi. Son harfi söylerken dudaklarım tamamen tamamen kapanırdı. Geçmişe üşüyecek gün bırakmazdı hiç.
