Lena
@kadupul24
Peut-être que ce monde est l’enfer d’une autre planète.
29 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Köprü
Eğer 0 puan verilebiliyor olsaydı hiç şüphesiz hakkını verirdim. Allah aşkına birisi bana bu kitabın mantığını, yazılma sebebini falan söyleyebilir mi?
Son zamanlarda okuyup bu denli baygınlık geçirten kitapların hiçte azınlıkta olmaması moralimi bir hayli bozdu.
Ağaç israfı, doğada kendi hâlinde durup oksijen üretirken emin olun çok daha faydalı.
Hakkında konuşulmaya bile değmez.
Reklam
Ateşpare
İsim olarak şekerpare tatlısını anımsatan ama sayfayı ilk açtığım anda beni dehşete düşüren kitap. Şimdi içinizden çıkıp, "E sende Wattpad kitabı okuma, sana oku diyen yok." diyebilirsiniz. Haklısınız da. Ama etrafınızda kitap kurdu olarak tanımlanıyor ve genelde size kitap almak isteyen insanlar da bir sitenin en çok okunan kitaplarından rastgele alıp hediye ediyorsa belki beni anlarsınız.
Öncelikle hayatımda okuduğum en saçma yazım dili. Bunu kelimelerle nasıl tarif edebilirim diye uzun uzun düşündüm ve hâlâ da düşünmeye devam ediyorum. Herkes bir şeyler yazabilir ama herkes yazar olamaz felsefemi bu kitapla tekrar güncellediğimi de belirtmek isterim.
Genelde erkek karakterlerin şiddete ve cinselliğe meyilli olduğu kitapları biliyoruz, sevgili yazarımız bundan çok sıkılmış olmalı ki kadınların gücü adına böyle bir karakter oluşturmuş olmalı. Kadın karakterimiz, adı Aşkın; durmadan çok zeki olmasıyla övünen, iyilerin dostu kötülerin düşmanı, kanla beslenen ve kendi benliğini ikiye bölen bir karakter. Bir de karanlık yüzü var; V. V for Vandetta'ya özenilmiş yada atıfta bulunmak istemiş ama üzerine tüy dikmiş gibi. Bu V, yada Aşkın, yada bençokzekiyimlanetolsun, patronunun verdiği son işte çuvallayıp kimliğini açık etmesin mi?
Adı Ateş Alanguva olan bir tür mafyatik bir örgütün lideri, aralarında geçen masumane (!) ilişki, kan, dehşet-vahşet... Oradan buradan toplama olay zincirleri ve robotik yazım tarzıyla, (dönüp göz ucuyla şöyle bir daha bakınca yazım tarzının bu olduğuna karar verebildim) niye okudum ki ben bunu kitap koleksiyonuma bir yenisini daha ekledim.
Beyoğlu'nun En Güzel Abisi
Türk polisiye romanları dediğimiz zaman akla ilk gelen isim kuşkusuz Ahmet Ümit'tir. İlk okuduğum kitabı yanlış hatırlamıyorsam Patasana'ydı. Her ne kadar yazarı sevmesem de eserlerini seviyorum, zaten konumuz da asla yazarın gerçek kişiliği değil, okurlarla buluşturduğu kitaplarıdır.
Eserlerinin arasından en sevdiğim seri de Nevzat komiserin ana karakter olduğu kitaplar.
Anlatım dili sıkıcı değil, gayet anlaşılır. Katilin kimliği genelde akla en son gelecek kişi oluyor ki bu da güzel bir ters köşe yaptırıyor.
Nedense aklımda en çok kalan kitabı bu oldu. Ne yazık ki güzel ülkemizde polisiye yada bilim-kurgu kitaplarına çok fazla yer verilmiyor. İrite edici, hiçbir şey kazandırmayan, fiziksel & psikolojik şiddet yada taciz güzellemeleri yapan ve daha bir çok örnek verebileceğim tarzda popüler kitaplar piyasada bu denli satmaya devam ederken aksi mümkün değil.
Sağlıcakla kalın.
Yabancı-Şahmeran
Bundan uzun bir zaman önce, henüz ortaokulda bir öğrenciyken o zamanlar bir arkadaşım beni Wattpad ile tanıştırdı. İlk okuduğum kitap da buydu. O zamanlar çok sevdiğimi hatırlıyordum.
Şimdi yaşım 22, şans eseri basılmış hâli elime ulaştı ve eskiden çok sevdiğim kitaba bir göz atayım dedim. Keşke demeseydim. Klâsik bir Wattpad kitabı diyemem, ondan çok daha kötüsü. Aslında Wattpad'i bu kadar gömmenin de bir alemi yok; bazen çok başarılı kitaplar bulduğum da oldu.
İnsanın bazı şeylere gerçekten yaş aldıkça aklının erdiğini kendime kanıtlamış durumdayım. Ama o zamanlar psikolojimin çok da güzel olduğunu söyleyemem.
Kitabın konusuna geçmeden önce yazarın yazma stili üzerinde biraz durmak istiyorum; yazar kitapta betimleme değil, betimlemeyi kitap yapmış. Birde mübalağa sanatını fazlasıyla kullanmış.
Gelelim Ediz Çağıran'a. Kutsal yeşil gözlü, ultra yakışıklı, zengin ve biraz da zampara. Babası bir polis tarafından öldürülünce bizim mükemmelliyet abidemiz de gidip o polisin kız kardeşini kaçırıyor.
Sonra birbirlerine aşık olacaklarını elbette tahmin etmişsinizdir zaten ama bu kadar hastalıklısını daha önce hiç görmemiştim. Bol bol fiziksel & psikolojik şiddet ve bunun güzellemeleriyle dolu bir kitap okumak isterseniz buyurun okuyunuz.
Aramızdaki Gölgeler
Kitap aktı gitti.
Normalde polisiye okumaktan hoşlanırım ancak kitap fiyatları malûm, bende son zamanlarda bana hediye edilen kitapları okumaya başladım.
Çoğu inanılmaz derecede sıkıcıydı ama bu kitabı hiç sıkılmadan bitirdim. Elbette kusurları var ama yabancı yazarların en sevdiğim özelliği genelde lafı dolandırmadan, anlaşılır bir biçimde yazmaları sanırım.
Zeki karakterleri severim, zaten polisiyeleri çok sevmemin de en temel sebebi budur. Kadın karakterimiz de kraliçe olmak için gölge kralını önce kendisine aşık edip sonra da öldürmeyi planlayan ve zeki, kurnaz bir karakter. Neden öldürmesi gerektiğini anlayamadım, belki gerçekten öldürse bambaşka şeyler konuşuyor olabilirdik (hayır cani değilim) ama sonunun zaten böyle biteceğini az buçuk tahmin edilebilirdi. Yine de katilin (en azından teşebbüs edenin) gerçek kimliği hoş bir detaydı.
Reklam