Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.
Tezer Özlü’nün 1982 yılında Milliyet gazetesine yazdıkları yazılardan oluşuyor Yeryüzüne Dayanabilmek İçin. Edebiyat, sinema ve tiyatro üzerine düşüncelerini ünlü sanatçıların hayatlarından, onlarla yaptığı röportajlar üzerinden, gittiği film ve tiyatro festivallerinden aktarıyor. Kendisi Kafka, Zweig ama en çok Cesare Pevase hayranı, bu yazarları onun kaleminden farklı bir bakış açısıyla okuduğumu söyleyebilirim. Bazı kısımları çok felsefik olsa da verdiği bilgiler bakımından çok faydalı olduğunu düşündüğüm bir eser. Okuyunuz efendim.