"Hâlâ bir şeylere sahibiz," dedi. Ama hâlâ sahip olduğumuz şeyin neler olduğunu söylemedi. Biz dememesi gerektiğini düşündüm, çünkü ondan bildiğim kadarıyla bir şey alınmamıştı. "Hâlâ birbirimize sahibiz," dedim. Bu doğruydu, o zaman neden sesim kendime bile böyle kayıtsız geliyordu? Ve beni öptü, sanki bunu söylediğim için işler normale dönebilecekmiş gibi. Ama bir şey değişmişti. Bir denge... Aşkın bensiz ilerlediğini hissediyordum... Birbirimize ait değildik artık, bunun yerine ben ona aittim.