Zaman tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin farkında değildi. Yaşamların gittikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyolardı. Bu gerçeği sadece çocuklar taa yüreklerinde hissettiler. Çünkü artık kimsenin onlara ayıracak zamanı yoktu.
Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu.