Kendi düşüncelerinizle aranız bozulduğunda konuşursunuz; Artık yaşayamadığınızda kalbinizin ıssızlığında, dudaklarınızda hayat bulursunuz; bir meşgale, bir eğlencedir ses.
Bir şekilde her birimiz hayatımıza devam ediyoruz, diye düşündüm. Ne kadar büyük ve ciddi bir kayıp yaşasak da, ne denli önemli bir şey elimizden alınmış olsa da ya da sa dece üzerimizdeki deri aynı kalıp kendimiz tamamıyla fark li bir insana dönüşmüş olsak da, sessizce yaşamımızı sürdü rüyoruz. Bizim için belirlenmiş zamanın sonuna doğru gittik çe yaklaşıyor, ardımızda bıraktığımız zaman dilimi uzaklaşıp kaybolurken ona veda ediyoruz.