'Televizyon Ünitesinin üzerinde Atatürk'ün fotoğrafını görünce, ' Deden o' deyiverdim. Özge de küçük bir Atatürk fotoğrafı almış. Sarılıp uyuyor işte.
Yakup gülümsedi.
Kurtaran, 'Ne yapayım oğlum! Mademki biz Atatürk'ün evlatlarıyız, bu durumda Kurtuluşta torunu oluyor'
'Çok mantıklı lan! deyip sırıttı.
Çünkü kimseye tepeden bakacak biri değilim, insan ayıracak biri değilim, kültür dediğin göreceli bir kavramdır, Elitlik de öyle. Ben elit değilim. Bilgiye aç ve öğrenmeye aşık biriyim, evet. Yine de bu mahalledeki herkes kadar insanim. İnsanı insan olarak seviyorum. Ötesi yok. Ayrımı yok
Funda Kınalının diğer kitaplar sevda dedikleri 1,2, dost kurtaran gibi bu kitapta Aydosta gecmekte, bu sefer dalgacı, komik Yakup ile mahalleye yeni gelen Hazel anlatıyor. Hazel cok naif ve kibar bir kadın, alzheımer hastası olan anneannesi icin Aydosa taşınıyor ve Yakup ile kapıkomşu oluyorlar ve onların arkadaşlıkları ve sonra aşklarını okuyoruz, Ama kitap daha cok kan bağı olmadan kardeşliği, dostluğu anlatıyor, sımsıcak mahalle ve arkadaşlık,
Böyle konusu olan kitap severlere tavsiye ederim