Aysel Atilgan
@kajsa
39 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Ne garip, değil mi? diye fısıldadı telaşsız bir şekilde. Hiçbir şeyim yok ama her şeye sahibim.
Cümlesi kalbime dokunmuştu.
Tekrarladım. 'Hiçbir şeyimız yok ama her şeye sahibiz
Reklam
'Televizyon Ünitesinin üzerinde Atatürk'ün fotoğrafını görünce, ' Deden o' deyiverdim. Özge de küçük bir Atatürk fotoğrafı almış. Sarılıp uyuyor işte.
Yakup gülümsedi.
Kurtaran, 'Ne yapayım oğlum! Mademki biz Atatürk'ün evlatlarıyız, bu durumda Kurtuluşta torunu oluyor'
'Çok mantıklı lan! deyip sırıttı.
Çünkü kimseye tepeden bakacak biri değilim, insan ayıracak biri değilim, kültür dediğin göreceli bir kavramdır, Elitlik de öyle. Ben elit değilim. Bilgiye aç ve öğrenmeye aşık biriyim, evet. Yine de bu mahalledeki herkes kadar insanim. İnsanı insan olarak seviyorum. Ötesi yok. Ayrımı yok
Bir şeyler hızla değişiyordu ve artık, onun yakınlığına ciddi anlamda alışmıştım. Bunu o kadar sessizce ve zorlamadan sağlamıştı ki....
´susacak mısın?´ diye soran sesiyle kendime geldim. Hala bana arkası dönüktü, sanki az önceki iğrençliği o bana yaşatmamışta ben ona yaşatmışım gibi bir kenara çekilmiş, yüzüme bile bakmıyordu.
Reklam