tanıkları yok ettim
anlatacak neyim kaldı
sitemi yaşatan gülüşümle
hiç denk gelmedim aynada
değişen tek ayet insan
ucunu açık bıraktı Tanrı
insanın boz rengine
çaresizce alıştım
Havva'yı kaybeden Adem'e
ummanlar yaratıldı
bana bir göz verildi
yaşadığım taş evde
ey göz şaşırt beni
hep gördüğün taş ile
Yakuphan
"Gelememeyi sen anlat,
Gidememeyi ben anlatayım.
Gözüm değil gönlüm kaldı,
Beklemek değil özlemek yordu.
Hani derler ya;
Aşk arafta bir yoldu,
Giden gitti, dönen yoktu.
Ve ekler Nazım Hikmet mektubun sonuna;
Herkese selam, sana hasret . "
İnsanoğlu kaybetmiş arını namusunu, beğenilmek arzusuyla, özgürlük yalanına sığınarak et pazarına dönmüş ortalık.
Halbuki beden dediğin bir hazinedir insan için.
Sen hazineni saçarsan ortalığa ne anlamı kaldı değerinin.
Ben mişim Vatanımda sığıntı yetim
Vurulup toprak oldu ölmeden etim
Öksüz kaldı dağlarda yılkı atım
Varlığıma değil Türklüğüme yanarım
Türkiye dedim Türke yurt olmadı
Kürşatlar öldü sağ yiğit kalmadı
Bozkurtlar kalmadı, Oğuzlar kalmadı
Varlığıma değil Türklüğüme yanarım
osman