Bekir Kalemdar
@kalemdarrr
Okumak
Muğla
28 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her şeyden önce yazara büyük bir teşekkür ederek başlamak istiyorum.Edebiyat
Kitabı ilk instagramda gördüm. Bir modern dünya psikopatolojisi... yazıyordu. Sonra burada bir alıntısına denk geldim. Başlamak istedim ama bu kadarını hiç beklemiyordum. Yazar galiba çok genç. Kendini nasıl bu kadar geliştirebildi bilmiyorum. Kitabın içinde her şey var. Psikoloji, felsefe, sosyoloji, edebiyat her şey var ve yazarımız çok zeki. İnsanları çok iyi gözlemiş. Bizim yaşamımıza bizden iyi göz gezdirmiş. İnsanın içini çok güzel okumuş. Acılarını da çok güzel bir şekilde edebiyat haline getirmiş.
Kitabın kurgusu da çok güzel. Tüm bu birikimleri bu kadar güzel bir kurguyla yansıtmak için büyük bir yetenek lazım. Sürekli ters köşelerle dolu, insanı içine çekip farklı duygulara sürükleyen olaylarla dolu. Bir anda her şey değişiyor, sonra kaldığı yerden devam ediyor. Bazen bakıyorsunuz her şey çok gerçekçi. Bir anda kendinizi bir duygunun hayalinde buluyorsunuz. Sonra bir anda koşuşturma başlıyor. Duygular girip çıkıyor... Dediğim gibi muazzam bir kurmacaydı.
Dili gerçekten çok ağır bir kitap. Ama çok güzel akıyor. Kitabın kendine has çok güzel bir duygusu var. İçinde sürükleniyorsunuz. İlk cümleleriyle beni yakaladı zaten. Kitap çağımızın eleştirisi. Yazarımız çağı eleştirirken bizlerin bu çağdaki psikolojisini de çok güzel yorumlamış. İnsanın kendinden nasıl uzaklaştığını, kendine nasıl yabancılaştığını çok güzel anlatmış. Tolga'yı başta çok sevmiştim. Hikmet'i görünce Tolga'dan soğudum.
Hikmet karakteri apayrı bir sayfa bence. Edebiyat Hocalarının Avrupa düşkünlüğüne muazzam bir tepki göstererek olaylarımıza dahil oluyor. Sonrasında Tolga'nın babasıyla bir konferansta tartışmaya başlıyorlar. Sadece o tartışma bile son dönem kitaplarının hepsine bedel. O tartışmanın içinden Türkler olarak kendimize çok güzel bir pay çıkarabiliriz.
Devamında Hikmetle tolga
Reklam
Ben kendimi oynamayı bırakamadım, kendim olamıyorum. Yaşıyorum, dedi Tolga, ama yaşadığımı yalnızca izleyenler söyleyebilir. Bana kalırsa yalnızca bir seyirciyim – kendime bile.
Ben böyle birşey görmedimEdebiyat
Kapalı gözlerinin ardındaki karanlıkta, acabalar denizinde savruluyorken ve boşanırken yaşlar gözlerinden, titreyen parmağının ardındaki tetiği çekti – Başka türlü yaşayabilirdim olan son düşüncesi ve hıçkırıkların arasından dökülen son nefesi silah sesiyle beraber odanın içinde donuklaşarak asılı kaldı...
Mükemmel bir sona doğru...Edebiyat
Ölüm geliyordu, ölümün sesini işitiyordu yaşamak isteyen kulakları. Ölümün
nefesini hissediyordu yaşamak isteyen teni. Ve en kötüsü; yıllardır yaşamdan ölüme çevrilen gözleri, şimdi ölümden yaşama çevrilmişlerdi. Şimdi en baştan yaşasaydım… Her şeyi bambaşka yapabilseydim… Ne yapabilirdim? Yapardım bir şeyler, yeter ki tekrardan yaşayayım. Ölüme saatler kala dakikalar ne kadar acıtıyormuş insanı. Başka türlü yaşamalıydım. Başka türlü olabilirdi. Neden
böyle yaşadım, neden böyle ölüyorum? Başka türlü de ölebilirdim… Hızlanan nefesiyle beraber düşünceleri de hızlandı. Kalbi küt küt atıyordu ve tüyleri diken dikendi. Gözleri yaşların arasından parlak bir maviye bürünmüştü, yaşamın pınarına dalmak istiyorlardı – karşılarında ölümün karanlığını görmelerine rağmen…
Reklam