Yalnızım, her zaman yalnızdım. İnsanlar arasında kaybolmuş bir ruh gibi hissettim. Kimse gerçekten anlamadı, anlamaya çalışmadı. Belki de anlamaları mümkün değildi. O kadar çok maskenin ardına saklandım ki, sonunda kendimi bile kaybettim. Şimdi ise sadece tükenmişlik hissediyorum, her nefes bir yük gibi.
Bu dünya artık bana bir şey ifade etmiyor. Beklentiler, hayal kırıklıkları, yanlış anlaşılmalar… Hepsi beni bu noktaya getirdi. Belki de en başından beri burada olmam gerekiyordu. Ama artık daha fazla savaşamam.
Bu bir veda değil, bir teslimiyet. İçimdeki bu acıyı daha fazla taşıyamam. Belki şimdi huzuru bulurum. Umarım bir gün, bu karanlığın içindeki ışığı bulursunuz. Ama ben artık bulamıyorum."