Kamileer
@kamileer
Öğretmen
147 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Film tadında, oldukça akıcı zaman zaman okuyucunun sinirlerini bozan bir kitap.
Kitabı bitirince, "Her zaman kendini kıymetini bilmelisin, çünkü sen bilmezsen kimse bilmez." diye düşündüm. Ne istediğini bilmek ve dik durmak önemli. Kötülerin ettiğini bulduğu bir kitap kurgusu karşımızda, ama gerçek hayatta böyle mi bilinmez...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gerçekten çok severek okuduğum bir çocuk kitabı. Okula hep aynı elbise ile gelen fakat evinde hepsi sıra sıra yüz elbisesinin olduğunu söyleyen Wanda ve onun bu söylediğine inanmayarak onunla alay eden sınıf arkadaşlarının hikayesi.
Ön yargıların, akran zorbalığının ve buna rağmen affetmenin hikayesini anlatan çok güzel bir kitap. Bütün çocuklar okumalı ve yetişkinler de...
Kitap hakkında neler yazabilirim diye düşündüm ama ne yazsam az gelecek hissinden kurtulamadım.
Kitap bitince kendimi acayip bir boşlukta hissettim. Artık Anakara'da olamayacak, o gizemli dünyada, o hikayenin parçası olamayacaktım.
Bilge şair Bendag, yıllardır evinden çıkmayan ve sonra Zeey ve Tagan ile yollara düşen şiir filozofu Moottah, çözülmesi gereken cinayetler ve emek emek işlenmiş bir kitap...
Murathan Mungan bu kitabı 15 yılda yazmış, öyle güzel fantastik bir dünya yaratmış ki hayran olmamak elde değil. Yetenek bu olsa gerek.
582 sayfa olmasına rağmen Su gibi akan bu kitabı herkes okumalı bence...
Ágota Kristóf'un "Büyük Defter, Kanıt, Üçüncü Yalan" kitabını okumadan önce, Okumaz Yazmaz ile başlamak gerektiğine dair bir tavsiye okumuştum. Çok doğru bir tavsiye olduğunu düşünüyorum.
Yazar bu kitabında yaşamını öyle içten, sade bir şekilde anlatmış ki, nasıl yazdığını, ruh halini anlamak konusunda çok faydalı oldu. Yazarların kısa özgeçmişlerini okuyunca, onlara daha yakın hissediyorum. Tanıdığım bir dostun, neyi- niye söylediğini anlar gibi...
Nasıl Yazar Olunur sorusuna verdiği cevap benim için önemliydi:
" Öncelikle yazmak gerekir, elbette. Sonra da yazmaya devam etmek. Kimsenin umrunda değilken bile. Kimsenin umrunda olmayacağı duygusuna kapılırken bile. Yazılmış kağıtlar çekmecede birikirken ve diğerleri yazılırken unutulurken bile."
40 sayfalık, harika bir yolculuk...
Ayrıldığı sevgilisine mektuplar yazan biri çıkıyor karşımıza.
Ama yazarın üslubu o kadar güzel ki. Bir insan çektiği acıyı anlatırken karşısındaki insanın yüzünde bir tebessüm yaratmayı nasıl başarır, okuyunca anlayacaksınız...
Benzetmeler, metaforlar, kitabın içinden çıkan kitaplar ve bölüm sonlarındaki çizimler çok iyi geldi bana.
Çok sevdim çok.
Bence kim olduğumuzu tuttuğumuz değil, tutmadığımız sözler belirliyor...
Dünyanın sonundan başka hiçbir şey, dünyanın sonu değildir.
Zor demiyorsun, kolay sanıyorlar...
