"Tüm dünya nereye kayboldu böyle benim doğum günümde? Nerede
Moskova’nın elektrikli sokak lambaları? İnsanlar, gökyüzü nerede? Hiçbir
şey yok pencerelerin ardında! Karanlık dışında..."
"Sonra kendim için üzülmeye başladım: Ne de zordu hayatım... Şimdi
herkes uyuyor, ocakları gürül gürül yanıyordur, ama ben yine yıkanamadım
bile. Tipi almış, yaprak gibi savuruyor beni. Şimdi eve gidince yine biri
gelir, yine kim bilir nereye götürür beni?"