Ancaq yolun hər iki tərəfində tozağacları çox idi və sanki biganə-biganə dayanıb gözləyirdilər ki, balta gəlib onları doğrasın. İnsan ruhu qu quşu kimidir, günəş çıxanda Allahın yanına uçur.
Bunlar hamısı keçib-gedəcək. Bir gecədə gəldikləri kimi, bir gecədə də yox olub gedəcəklər. Pəncərəni açacaqsan.. Demirəm sabah… Günlərin bir günü… Gözünə gün düşəcək, sənə xoş saatlar arzulayacaq
Proskaya elə gəldi ki, bu ahəngdarlıq bəzi sözlərdə də var. Məsələn, qəm-kədər gətirən sözlərdə, həsrət dolu sözlərdə, itirilmiş məhəbbəti ifadə edən sözlərdə. Elə bil adam onda yumşaq yataqda danışır: “ Sev məni, inan mənə, öp məni”