Keçi Necmi, at arabasını güçlükle çekerken iki ses duydu. İlk ses, kendisine aitti. Şarkıyı hâlâ hatırlayamadığından yakınıyor ve Külkedisi'ni nasıl, neden ve kimden kurtaracaklarını sorguluyordu. İkinci ses ise Kaplan Bey'e aitti. Sanki Keçi Necmi'nin düşüncelerini duymuş gibi sorulmamış soruları cevaplıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Açılan şu masum yatak, kendi kendinden korkan şu yarı çıplaklık, bir terligin içine sığınan şu beyaz ayak, sanki ayna görmüş gibi karşısında örtünen şu göğüs, çatırdayan bir mobilya ya da yoldan geçen bir araba, üzerine doğru kalkıp omzunu ölçmek telaşına kaplan şu gecelik, bağlanan kordonlar,  iliklenen düğmeler, sıkılan bağlar, o titremeler, soğuktan, utangaçlıktan doğan o küçük ürpertiler, tüm davranışlardaki o tatlı ürkeklik, korkulacak hiçbir şey bulunmayan yerlerde adeta kanatlanan o kaygı, giyinme sırasında tan yerini bulutları kadar sevimli ve sürekli değişik haller…