Korkunç bir savaşın içinde yaşanan dostluğu, birliği, sevmeyi, kayıpları her ayrıntısıyla güzel kurgulanmış bir kitap. Bir çırpıda okudum, Kristin hannah'ın kalemini çok beğendim. Gözyaşları eşliğinde bitirdim, zorla. İçinizdeki vicdanı uyandırmak isterseniz bu kitap tavsiyemdir.
* Önemli olan kaybettiklerim değil, hatıralarım...
Başrol de tüm insanlık var! Sevgiyle okuyun.
Kadını anlamak isteyen bütün erkek okurlara tavsiyem bu kitap olabilir. Kadin ruhunun naifligi falan değil kitabin konusu kadının toplumda cinsiyet eşitsizliğine uğruyor olmasını gayet açık anlatmış yazar. Bize ne kadar benziyor dedim, bizim de kadınlarımız kendi yemez ilk erkeklere yedirirmis, herseye yetişmeye çalışıp şükretmeleri gerekirmiş. Baskın aile, ataerkil toplum, eşitsizlik dünyanın her yerinde var. Bunun değişmesi içinse herhalde dünyanın evrim geçirmesi gerekiyor.
Okuduğum kitaplar arasında en gerçekçi sona sahip tek kitaptı. Mutlaka okumalısınız.
Muhteşem bir kitap okudum * Çok yalın bir anlatıma sahipti, sık sık kitap okumayanlar için bile sürekli değişen olay örgüsü kafa karıştırıcı gelmez. Oldukça sıradan görünen hayatın içinde bize benzeyen kadınlar tanıdım bu kitapta. O kadar benziyorlardı ki, bir arkadaşımın robot olduğundan şüphelenmeye başladım :)
Stepford kadınları, çalışmayan diyemem kendilerini ev işi, kocasını, çocuklarını ve kendisini memnun etmekle şartlandırmış kadınlardan oluşan bir yer. Burada yaşayan kadınlar ne kadar memnun görünse de Joanna için öyle değildir ve benim için de... Muhafazakar toplumda yetişen kadınların sorun etmedikleri ev işi, iş, iş. Başka konuşacak, tartışacak hiçbir şeyleri yok. Bir entrika bile yok o kadar sıkıcı bir yaşam tarzları vardı ki. Ve bu kadınlar robot gibi göründüklerinin farkında da değiller. Acilen eve hapsolmuş kadınların içindeki cevheri dışa çıkaran komite kurmamız gerek... Okuyun :)
Okuduğum ilk başkomiser Nevzat hikayesiydi. Baskomiser Nevzat'ın hikayelerini sıralamaya göre okumam gerekirdi. Çünkü kitapta Nevzat komiserin acıklı bir hayat hikayesinden söz ediliyor. Açıkçası merak ettim geniş bir incelemeyle eski hikayelerini kurcalamaya başladım. Umarım doğru sıralamaya göre okuma fırsatını yakalayabilirim. Genelde klasik polisiye sevmem ilk basta düşüncem bu sekildeydi ön yargılı davrandım. Eser de sıradan olmayacak kadar derin mevzular işlenmiş. Bu dünya da 'en aşağılık insanlar çocuk tacizcilerini' öldüren körebe lakaplı seri katili arıyorlar. Nevzat komiserin ekibiyle samimiyeti, birligi,polis olarak yaptıkları işi sevmeleri( bence bu cok önemli bir detay), aşk hayatları vs. duygusal bölümler sıkça vardı. İlk bölümden itibaren heyecanlı, yer yer düşündüren, hüzünlendiren, bazı gerçekleri yüzümüze çarpan bir eser olmuş. İyi ki okudum.
Ahmet Ümit'ten okuduğum bu ilk, muhteşem eseri soluksuz okudum. Daha ilk sayfadan son sayfasına kadar heyecanı dorukta yaşattı. Genç arkeologlar Fırat Nehri kenarında, kazı çalışması yaparlar. M.Ö 700 yıllarında Patasana isimli bir adamın yazdığı mektup niteliğindeki tabletleri meydana çıkarmaya başlarlar. Ne kalem, ne kağıt, Patasana kireçten yapılma pişirilmiş tabletlere farklı dilde yazmıştır bunları. İngiliz çevirmen bunları çevirir. Yazdıkları, hikayesi, yazarın yarattığı yer, mekan, geçmiş ve geleceği harmanlaması oldukça büyüleyiciydi. Altı çizilecek çok cümlesi vardı. Başlarda Patasana'yı çok sevmeye başlamıştım. Ama aşık bir insanın, kaybetmiş, kalbi hınçla, kibirle dolmuş bir insanın ne raddeye gelebileceğini okuyoruz kitapta. Diğer yandan kazı yapılan yerde meydana gelen cinayetler, baş karakterin kuşkuları, her karakterin hikayesi etkileyiciydi. İnsana ders veren bir kitaptı. Tarihle harmanlanmış bu kitabı herkesin okumasını öneririm. O kadar sevdim ki gerçekten yaşanmış gibi bağlandım romana. Pdf okuduğum için de üzüldüm. Bu kitap herkesin kitaplığında yer almalı.
