Vurduğun her yerden gül biter sanma
Sen beni ilk defa yaralamadın
Ben sana köle olurdum ama
Sen bana bir günlük yâr olamadın
Bu kadar yüklenmek var mı susana?
Yerimde olup da çıldırmasana
Ben gönül köşkümü açtım da sana
Sen sokak kapını aralamadın
Hançerle, mavzerle yıkılmazdım da
Süründüm, aklımı sende bozdum da
Ben sana yüzlerce roman yazdım da
Sen bana bir satır karalamadın
On binde bir kula nasip olsam da
Kadrimi bilmedin nimet olsam da
Ben senin bağına rahmet olsam da
Sen benim dağıma kar olamadın
Kalplere sifalar sunan meyva idim
Her keyfe, kedere, derde derde devaydım
Ben senin bahtına gülen ayva idi
Sen bana ağlayan nar olamadın
Yıllara mâl oldu gözümden düşmen
Eyy şimdi ayna ile kavgalı düşman
Her zaman mahçupsan, her zaman pişman
Sen, kendi kendine yâr olamadın..