Linçlenmeyeceksem naçizane fikrimdir :)Alıntı
Yazarın okuduğum ikinci kitabı. İlk olarak Kırmızı Pazartesi kitabını okumuş, dilini akıcı ve güzel bulmuştum. Ancak bu kitap için aynılarını söyleyemeyeceğim.
Beğenenlere saygı duyuyorum elbet ama yeni yılda kitap hedeflerimin üstüne çıkmayı planlayan ben; bu kitaba devam etmemek için türlü bahanelere sığınan birine döndüm iki üç günde.
İnceleme yazmaktan hep kaçarım açıkcası özellikle olumsuzsa. Ama bu kitap beni kitap okuyamadığım, okumaktan kaçtığım günlere döndürdü resmen. Okuyabilenlere tebrikler. :)
Umarım bir kaç zaman sonra yeniden okumayı deneyebilirim. Belki bir şansı daha hak ediyordur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Anton Çehov 'un 1892 yılında yazdığı, yani tam 132 senedir varolan inanılmaz öyküsü.
Kitap, akıl hastanesinde yatmakta olan beş hastayı ve hastane doktorunu ele alıyor. Doktor entelektüel konuşmayı seven biridir ve bu beş hastadan birisi doktorun ilgisini çekmeyi başarır. Kitap artık bu felsefi diyaloglar üzerinden ilerler.
Çehov adına her ne kadar 
Altıncı Koğuş dediyse de kitabı okuduktan sonra bu isim kafanızda bir kitap ismi olmaktan çıkıp sembole dönüşecektir eminim.
Bizden olmayanı, normal(!) olmayını eleştirdiğimiz, korkularını delilik sandığımız hastanın zamanla arkadaş olup konuşabilmek için çabalayacağımız bir amaca dönüşmesini bir bir işlemiş yazar.
Tek nefeste okuduğum bir kitap oldu. Size de keyifli okumalar dilerim.
Önce kitap için bi kaç yorum yapıp sonra bende bıraktığı müthiş etkilere değinmek istiyorum.
Kitap 484 sayfa olmasına rağmen akıcılığı, sıkmayan dili ve müthiş içeriğiyle su gibi akıp gidiyor. Türkiye, İngiltere, Rusya, Almanya ve Romanya gibi bi çok devlet hakkında tarihsel bilgiler içeriyor. Bu tarihsel bilgilerin içinde aşk o kadar kutsal, o kadar güzel ki burada geçen her duyguyu kalbinizin derinliğinde hissediyorsunuz. Nazi dönemi Almanyasında yaşanan zorluklar, etkilenen binlerce insan ve hala etkisinde olan yüzlerce insanın halinden anlayabileceğiniz hikayelerle karşılaşıyorsunuz. Aşkı, umudu, acıyı bir arada tekrar tekrar yaşıyorsunuz.
Gelelim bendeki etkilerine, bir alıntıyla başlayayım:
"Bir kız çocuğunun büyümesi ne zaman biter acaba? İlk adet gördüğünde mi, 18 yaşını doldurunca mı, evlenince mi, saçına ilk ak düşünce mi? Bence hiç biri değil. Bir kız çocuğu büyümez, kaç yaşına gelirse gelsin asla büyümüş gibi hissetmez kendini."
Tıpkı böyle, büyümüyoruz, büyüdüğümüzü sanıyoruz. Büyüdüğümüzü sanarken bi çok şey yaşıyoruz, bi çok anı ekliyoruz hayatımıza, bi çok şey siliyoruz hayatımızdan.
Kitabı okurken o kadar farklı karakterlere büründüm ki, hayatıma ekleyeceğim şeyler arasına sığdırdım bunları. Ben de Maya oldum, Nadia, Ayşe, Samahat, bazen Max hatta cüce ailesinden herhangi biri. Aşkı hissettim, sevgiyi, acıyı, umudu hissettim. Bana hissettirdiği tüm bu hislerle bazı kısımlarında gözyaşı döktüğüm bile oldu. Yazmaya devam etsem satırlarca yazarım ama ufak bi alıntıyla bitirmek istiyorum:
''Burası özel bir mezarlıktır. Buraya gömülen insanlar mezar taşlarının üstüne gerçek yaşlarını değil, hayatta mutlu oldukları günleri yazarlar. Kimi 21 gün mutlu olmuş, kimi 37 gün, 52'yi geçen çıkmadı daha.''
Sizin mezar taşınızda kaç gün yazıcak? 52'yi geçer mi
6 farklı hikaye.
6 farklı bakış açısı.
Eser, insanların dünyaya geliş amacını, insanın özündeki iyiliği, kalbi ve ruhu besleyen sevgiyi, içimizde varolan vicdanı, ihtiyacımız olan her şeyi gün yüzüne çıkartıyor.
Olduğunuzdan uzaklaşıp kendimize dışardan baktırıyor.
