Hastane DuvarlarıAlıntı
--Yüksek, çıplak, mavi, dümdüz, dimdik duvarlar.
Gözümün hiçbir görüş köşesi yok ki içine bir duvar parçası girmesin. Hep ve yalnız onları görüyorum. Onlardan kaçan gözlerim onlarla karşılaşıyor.
Bakıldıkçı uzuyorlar, yükseliyorlar; sertleşiyor ve korkak, yumuşak bakışlarıma kaskatı çarpıyorlar, gözlerimi ezecekler. Başım döndü.
Deniz gibi yayılıyor ve beni çeviriyorlar. Serinliklerini hissediyorum. Denizde, çıplak vücudumu saran dalgaların birdenbire taş kesilmeleri gibi, duvarları giyiyorum.
Hiç kımıldamıyorlar.
Bütün bu hastahanenin sessiz, hareketsiz, soğuk, bomboş anlarını onlar doğuruyorlar.
Gözlerim, onlardan kaçırmak için, yastığa da kapatamıyorum. Arkama uzanacaklarını, üstüme abanacaklarını sanıyorum.
Ve onlara mütemadiyen bakıyorum. İçime serin mavilikler doluyor, ruhlarını iyice gizleyen korkunç ve tehditkar mahluklar. Şuurları varmış gibi duruyorlar ve her an büyük bir felaket yapmaya hazırlandıkları halde, avlarının korkusuyla eğlenmek için maksatlarının icrasını tehir ediyormuş gibi duruyorlar, Allah gibi, kuvvetini göstermeden kuvvetli duruyorlar.
Onlarla mücadele ederek vakit geçiriyorum, fakat onlar donmuş avuçlarıyla zamanı da yakalıyorlar, durduruyorlar ve hayatımın serbest akışına mani oluyorlar.
Kanım soğuyor. Kireçleniyorum.
Reklam
Güçlü olmak için gösterilen şiddetli çaba, bir insanın eğitilebilirlik derecesiyle ters orantılıdır. Bu gerçeğe rağmen, aile içi eğitimimiz genellikle çocuğun harisliğini teşvik etmeye ve onun kafasında büyüklük fikirleri uyandırmaya çalışmaktadır. Bu bizim düşüncesizliğimizden değil, bütün kültürümüzün aynı şekilde büyüklük hayalleri ile belirlenmiş olmasından ileri gelmektedir. Uygarlığımız içerisinde olduğu gibi aile içerisinde de, çevresindeki bütün insanlardan daha büyük, daha iyi, daha çok şan ve ün kazanmış olan bir insana herkesten çok önem verilmektedir.
Çeşitli sonuçlara yol açan bu aşırı itaatin ne derece tehlikeli olduğunu anlayabilmek için, bazı çocukların büyüdükten sonra da başkasının emirlerine itaat etmeleri; hatta yalnızca başkalarının sözünden çıkamamaları yüzünden suç işlemeye kadar varan davranışlarda bulundukları gerçeğini göz önünde tutmak yeter. Bunun ilgi çekici örneklerini çetelerde görmek mümkündür.
...bu körü körüne itaat o derce kuvvetli olabilir ki, bazen köleliklerinden gerçekten memnun olan ve onu harisliklerini giderecek bir yol olarak gören kimselere bile rastlayabiliriz.
Zarar verilen bir insan üzerinde devamlı bir etkide bulunmak imkansızdır. Bir insan ancak kendi haklarının gözetildiğini hissettiği zaman en iyi şekilde etkilenir.
Reklam