Varlık, canavar benlikten tamamen boşalınca her şeyi sevebiliyor. Kendinin olmayan şeyi kullanır gibi varlığa minnettar oluyor. Kendine bir fenalık yapanı affetmek, ona doyulmaz bir sevdanın tadını getiriyor. Bir musibete uğratılışı onda hayati dalganın akışı kadar tabiî oluyor.