Kardelen
@kardelengel
"Ertesi gün kimse ölmedi."İnsan ve Hayat
Bu cümleyle başlıyor kitap.
Daha önce yazarın Körlük kitabını okumuş ve çok sevmiştim. Sonrasında bu kitabını da merak ettim ve bu şekilde okumaya başladım. Açıkçası beni Körlük kadar etkilemedi ama kesinlikle kitabın içerisinde aktarılmak istenen çok güzel fikirler olduğunu söyleyebilirim. Yazar ölümsüzlük fikrinin insanlarda yarattığı güven duygusunun, yani ölüm olmazsa her şeyin daha iyi olacağı düşüncesinin, nasıl bir kaosa ve gerginliğe dönüştüğünü işliyor bu kitabında. Aslında fikri ve bu anlamda anlatılmak isteneni çok sevdim. Ancak kitabın ilk yarısında ilerlemekte oldukça zorlandım. Bu kısımda kitabı kapatıp bir köşeye bırakmadığım için mutluyum, çünkü ikinci yarısı ilk yarısına kıyasla çok daha keyifliydi bence. Yaşama bir de ölüm açısından bakmak isterseniz okumanızı öneririm :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Haydi, hâlâ şansın varken, git ve yaşa."Hayat ve İnsan
Nora Seed. Hayatında her şeyin kötüye gittiğini ve her geçen gün biraz daha battığını düşünen bir kadın. Hayatının hiçbir alanında başarıya yer veremediğine ve neredeyse tüm seçimlerini yanlış yaptığına inanıyor. Bu nedenle de sayamayacağı kadar çok pişmanlığı ve keşkesi var. Hayatında yaşamaya değer hiçbir şey göremiyor ve yaşamanın da anlamsız olduğuna karar veriyor. Ölümle burun buruna geldiği o an ise zaman duruyor ve Nora yaşama ihtimalinin olduğu sonsuz sayıda olasılığın olduğu bir kütüphanede buluyor kendini. Her kitap başka bir olasılık, başka bir hayat.
Nora bu kütüphanede pişmanlıkları ve keşkelerinin arasında yaşamaya değer olan hayatın hangisi olduğunu bulmaya çalışıyor. Bu noktada kitap çok güzel bir mesaj veriyor aslında okuyucuya. Hayatı yaşamaya değer kılanın seçimlerimiz, başarılarımız ya da mükemmel bir hayatımızın olması değil de bizim kendimizi ne kadar sevdiğimiz olduğunu gösteriyor. Bu mesajı, insanın pişmanlıkları ve keşkeleri üzerinden o kadar güzel anlatıyor ki aslında pişmanlıkların ya da keşkelerin değil de bunu yaşayan kişinin hayata yön verdiğini anlıyoruz.
Hayatı yaşanabilir kılanın, hayata bir anlam yükleyenin yalnızca hayatta olmak olduğunu söylüyor bize yazar. Kilit noktanın sevgi olduğunu anlatıyor. Hayatı sevmek, hayatındakileri sevmek ve en önemlisi kendini sevmek.
"Ya da daha doğrusu bir mucize oldu: yaşamın yeni bir günü."İnsan ve Duygular
Veronika, hayatının monoton bir şekilde devam ediyor olmasından dolayı artık hayatta kalmanın anlamsız olduğunu düşünen ve hayatına son vermek isteyen genç bir kadın. Ancak başarısız olduğu intihar girişimi onu bambaşka bir noktaya getiriyor ve kendini gerçek anlamda keşfedeceği o akıl hastanesine yatırılıyor.
Ölümle ve ölümün her an gelebilecek olmasıyla yüzleşmesi ile hayatına çok daha farklı bir pencereden bakıyor. Yalnızca Veronika değil, hastanede yatan diğer hastalar da Veronika'nın her an ölebilme ihtimali gerçeğiyle yüzleşiyor ve herkesin kendi iç dünyasındaki sorgulamaları başlıyor.
Yaşam ve ölüm arasında çok ince bir çizgide bulunduğunu düşünen ve bu yüzden hayatta kalınan her yeni günün yeni bir şans olduğuna karar veren Veronika, o ana kadar toplum tarafından ötelenmekten korktuğu için yapmadığı ne varsa yapmak istediğini fark ediyor.
Yazar, bugünümüzün yaşam ve ölüm arasında kalan son gün olabileceğini ancak bu son güne sığdırılabilecek çok fazla şey olduğunu çok güzel işlemiş. Eğer hayatın monoton olduğunu düşünüyorsanız, aslında bu monotonluğu ortadan kaldıracak olanın siz olduğunu bu kitabı okuduğunuzda çok net bir şekilde fark edebilirsiniz.