kardelen

Doğumumuzdan önceki onca bin yıl boyunca var olmamakla ilgili endişemiz yoktur. Niye biri var olmadığı tüm o zamanı önemsesin ki? Fakat bu doğruysa, o zaman ölümden sonra var olmayacağımız tüm o sonsuz zamanı neden bu kadar çok düşünüyoruz ki?
Reklam
Sanki hepimiz duygularımızı çok erken açıklarsak incineceğimizden korkuyor gibiyiz.
Ve kendime soruyorum: Hayallerim nerede? Ve sonra kendime bir daha soruyorum: Zamanını nasıl geçirdin, hayatının en iyi yıllarını nereye gömdün? Yaşadın mı, yaşamadın mı? Bak, diyorum kendime, dünyadaki her şeyin nasıl solup soğuduğuna bak.
Çünkü ne de olsa büyüyoruz, ideallerimizi aşıyoruz, onlar toprak ve küle dönüşüyor, parçalanarak tuzla buz oluyor ve eğer başka bir hayatın yoksa, bu parçalardan birini alıp bir hayat yaratmak zorundasın.
"Düşünce ve davranışlarım küçük burjuva özgürlüklerinin sıkıcı sınırlarını yıkmaktan öte bir anlam taşımaz."