9. sınıf hayatımın en mistik dönemiydi. günde 12 saat bilgisayar olimpiyatına çalışmaktan beynim erimiş kaşar gibi olduğu için de olabilir veya salak saçma 20 tane vitamini aynı anda yuttuğum için de ama.. yurt camlarına oturup ayaklarımı sallandırdığım anılar var, yoksa bu bir hayal miydi? kağıtlara bakınca içinden ışıklar çıkıyordu. bir gün gece vakti 7. katın camlarından dışarı bakmıştım ve orada bir sarı turuncu ışık hüzmesi dans ediyordu... kafayı çok iyi sıyırmış olduğum bir dönemdi galiba.
sonra doktora gittik depresyon icindi sanirim, ama annem bunları söylememe engel oldu çünkü korktu kadın ne bileyim rapor falan yazarlar diye, ben de derece öğrenciyim anamın büyük hayalleri var, ziyan olmasın istiyor.. hayatımda bir daha hiç öyle bir dönem geçirmedim ama hala çok merak ediyorum yaşadıklarımın ne kadarı gerçekti diye.