Katre
@katrebuseg
Sırbistan-Bosna savaşını ele alıyor. Savaştaki insanların psikolojileri ve yaşadıkları işkenceler, katliamlar belirli karakterler üzerinden anlatılmış. Ne eksik ne fazla. Bosna'da yaşanılanları anlatan kitapları çok seviyorum, bu yüzden büyük beklentilerle alıp okudum. Ama şöyle birşey var, aşırı yavaş bir roman. Örneğin biri ölüyor, diğer herkes ayrı ayrı bölümler hâlinde 50 defa bunu konuşuyor. "Aaaa ölmüş mü, bu sırplar insan olamaz, bunlar canavar". Ya evet çok haklı da, biz bu diyaloğu 500 kez gördük kitapta be abi.. 3-4 sayfa bir haberin yayılması ve herkesin verdiği aynı tepkileri içeriyor. Yani çoook çok çok aynı. Zaten Bosna'da yapılan katliamı daha önceden araştırdığım için kitapta yazılanlara bana olağandışı gelmedi. Mesela bazı insanların bu vahşete dair en ufak fikri yok, kitabı okuyunca doğal olarak şok oluyorlar. Halbuki bu kitabın etkisi değil, kitapta sizi sürükleyen bir konu yok resmen. Kitabın yarısına geliyorsunuz hâlâ bir hızlanma, heyecan noktası yok. Dediğim gibi büyük beklentilerle almıştım.
Reklam
Yazarın tabiriyle, " ..Bu ne aldatılmaya benziyordu ne kandırılmaya. İnsanlar, bu onursuzluğa inanmayacaktı; yargıçlar, bu davada aciz düşecekti ve Tanrı, böyle bir günaha yeni bir cehennem yaratmak zorunda kalacaktı. "
İşte tüm bu betimlemeler tek bir kişiye; Benjamin.
Kitap, yalanlardan ve fantezilerden oluşan, bu uğurda her şeyi göze alan Benjamin ve çevirdiği dolapları anlatıyor. Finali ise tüyleri diken diken ediyor.
MerryLiss Taylor'ın şu ana kadar 2 kitabını okudum. Her ikisi de, kitabı bitirip bir köşeme çekildiğimde daha önce hiç sorgulamadığım şeyleri sorgulattı bana, büyük izler bıraktı. Yazarın sohbet havasındaki uslubu yeri geldiğinde sanki son derece ciddi bilimsel bir makale okuyormuşçasına hizzaya sokuyor, yeri geldiğinde ise bir anda pat diye kitaptan dışarı çıkıp karşılıklı kahve içerken sohbet edecekmiş hissi veriyor. (hatta bazen dayanamayıp baş karakteri Benjamin'e sövüyordu.. ps: o kadar haklıydı ki bunda!)
Yalanların, aldatmaların ve kabullenilmiş bir aldanmanın, psikolojik şiddetin, bilinçaltının, tam anlamıyla manipülasyonun ne olduğu derin derin anlatılıyor.
Farklı, alışılmışın dışında ve sınırları zorlayan bir kitap.
Stefan Zweig, su gibi akıp giden, hayatın gerçekliğini tüm doğruluğuyla omuzlarımıza yükleyip kalbimize öyküleriyle keskin izler bırakan, eşsiz diliyle, betimlemeriyle hayran kalmamanın pek de mümkün olmadığı bir yazar. Bu, kitapta yeterince fark ediliyor. Özellikle kitaptaki karakterlerin kişilik özellikleri, öykülerin finali uzun süre düşünmemizi sağlıyor. Ele alınan konular yazarın iç dünyası ile bağlantılı olduğuna inandığım yalnızlık, çaresizlik, savaş yorgunluğu ve tüm bunların ekseninde dönen yetim kalmış bir "umut" parçası. Psikoloji sevenler mutlaka okumalı.
Kitabın kötü olan tek kısmı, bitmesi :d
•Ayrıca,
"Bir kadının yaşamından 24 saat"i de şiddetle tavsiye ederim.♡
