Katyuşa hiç evlenmemiş iki hanımın sahip olduğu bir çiftlikte sığırtmaçlık yapan bir kadının gayr-ı meşru torunuydu. Annesi kimseyle evli değildi, ancak her yıl çocuk doğuruyordu. Doğan çocuklar kendisinin çalışmasına engel olur diye bakılmayarak ölüme terk edilirdi. Katyuşa da bu çocuklardan biri idi. Ancak sahibesinin bebeği görerek beğenmesi üzerine bakılarak yetiştirildi. Yaşlı hanımların eğitim gören yeğenleri Prens Dmitriy ara sıra teyzelerini görmeye gelirdi. Katyuşa bu zengin prense sevdalandı. Prens bir geldiğinde Katyuşa’yı baştan çıkararak eline yüz ruble verip yüzüstü bırakıp gitti. Üç ay sonra hamile olduğunu fark eden Katyuşa bu şekilde devam edemeyeceğini anlayınca çiftliği terk etti. Çeşitli yerlerde çalışan Katyuşa sonunda genelevine düştü. Çocuğu da bakımsızlıktan öldü. Uzun bir süre genelevinde çalışan Katyuşa meydana gelen bir adli vakadan dolayı tutuklanarak cezaevine konuldu. Yedi yıl genelevinde hayatını geçiren Katyuşa altı ay hırsız ve katillerle bir arada kaldıktan sonra Ağır Ceza Mahkemesinin karşısına çıkartılacaktı.
Dmitriy zengin bir burjuva hayatı yaşamaktaydı. Koçarginlerin kızı Misiy ile evlenmeyi planlamaktaydı. Fakat genel valinin karısıyla beraber olduğundan evlenmeye metresinin rızasını almadan karar verememekteydi. Dmitriy bu arada ağır ceza mahkemesine jüri üyesi olarak seçilmişti. Sabahleyin kalkıp bilinçli bir vatandaş olarak mahkemeye gitti. Mahkemede zehirlenme davası görülecekti. Davada üç sanık vardı:Otel hizmetçisi olan Semyon Kartinkin ve Esfemya Boçkova ile genelevinde çalışan Maslova. Dmitriy sanıklardan Maslova tanıtıldığında kulaklarına inanamaz oldu. ‘Bu, o olamaz.’ diyordu. Sonradan Katyuşa’ya iyice bakan Dmitriy ruhunun derin ve acı bir değişimin içinde olduğunu sezinliyordu.
Tacir Smelkov Mavritanya Otelinde
Diriliş Manifestosu…Hayat ve İnsan
Ana karakterimiz olan Prens Nehlüdov ve Katyuşa Maslova arasında geçen kitabın adı gibi gerçekten dirilişi anlatan bir Tolstoy romanı.
Kitap boyunca Nehlüdov’un yaşadığı vicdan azabını ve kendi içinde yaşadığı çatışmayı görüyoruz. Onunla beraber biz de düşünüyoruz insanlar gerçekten bu kadar kötü mü? Yaşadığımız yer bu kadar kötü bir yer mi? Hayatımızda olup bitenlere bu kadar kör müyüz?
Nehlüdov kendi bencilliğini ve körlüğünü zamanla hapishane de yaşadıkları ve gördükleri sayesinde bırakır Maslovaya daha çok hak verir ve onun için elinden gelen her şeyi hem kendi için hem de vicdanını rahatlatmak için yapar ama yine de kendini rahatlatamaz çünkü her gün daha kötü şeylere tanık olur.
Toplum o kadar zehirlidir ki halk,kilise,devlet,adalet,kanunlar her şey berbat ve yozlaşmış durumdadır…
İnsanlar kendilerine bakmaz ama kendileri gibi olmayan,düşük,yoksul insanlara her kötü şeyi yapmayı hak görürler.
Nehlüdov tüm kötü şeylerin içinde kaybolup kendi iyilik,aydınlık yolunu bulduğu savaşı bize izletir.
Diriliş yozlaşmış olanlara boyun eğmeyerek savaşmaktır,kötülüğe karşı hala bir parça adaletin olduğuna sarılarak aydınlığı bulmaktır.
Reklam
Puan vermedi
DİRİLİŞ :TOLSTOY 2014 TEMMUZ MALATYA
Nehludov un hayatını mahvetmekten kendini sorumlu tuttuğu katyuşa için vicdanının sesine kulak verip hayatının bütün ihtişamı,zenginliği ve budalalığından vazgeçerek onun suçsuzluğunu kanıtlamak için kendini feda eder.. adalet mekanizmasının suçlularla suçsuzları gerçekten ayırt edemediğini ve sırf mesleğinde yükselmek isteyen insanların binlerce masum insanı gözünü kırpmadan hapse gönderip, nasıl yıllarca hapiste tuttuklarını ve sürgüne gönderdiklerini görünce bütün yaşamını yeniden gözden geçirir ve asıl suçluların bu insanlar değil onları cinayete,hırsızlığa ve suça iten rahatlıklarından taviz vermek istemeyen kendileri yani sistem olduğunu anladığında sistem içindeki kokuşmuşluğu bütün çıplaklığıyla gördüğünde artık bambaşka bir insan olmuştur NEHLUDOV….
bambaşka bir insandır artık o….
Diriliş değilde bencillikAlıntı
Şunu söylemek gerekiyor ünlü yazarlar da mükemmel değildir,
Kitabı okumamda yardımcı olan “okumadan ölmeyin” denilmişti bir yerde, düşüncem kitabın muhteşem ötesi bişey olacağıydı şimdiden söylemeliyim beklentimi karşılamadı,kısacık bir olayı sırf kitabın ismiyle uyması için(Diriliş) büyütüp o konularda da prensin hayatın tek kısmı olmadığını göstermek istemişler ayrıyeten prensin geçmişte yaptığı katyuşa ile beraberliği sonrası ordan kaçıp kızı tek bırakmasıyla başlıyor yıllar sonra bir sorguda o kızı görüyor suçlu diye ama kız suçlu falan filan kadında kötü işlere bulaşmış adam diyor benim yüzümden bu işlere bulaşmışkadın kürek mahkumu cezasına çarpıtırılıyor işte sonra adamın diriliş serüveni başlıyor kızı hapisten çıkartayım diye aydınlanıyor o kadar yer mekan betimlemesi varki o konuya girmeyi istemiyorum midem bulanıyor Rus edebiyatından. Muslova ve nehludevin büyük aşkı bu muydu hayran olanlar sanki popülerliğine hayranmış Gibi bencillik üzerine de baya konu çıkar öyle bişey
Yoğun spoiler içerir !!!!1000Kitap
Konu 1880 yillarinda Rusya'da geçiyor .Yazarımız Tolstoy bu güzel eserini 3 bölümde yazmiş
1. Bölümde , yüzbaşı prens DİMİTRİY İVANOVİÇ NEHLUDOV un 20 yaşında iken yaz tatiline geldiği halaları SOFYA ve MARİYA nin çiftliğinde gayrimeşru olarak dünyaya gelen KATYUŞA MASLOVA(17) ile tanışması ,ona ilgi duyup bir gün onu iğfal etmesini işliyor.prense KARÇAGİNA Larin kızı MİSSİ de aşiktir ve onunla evlenmek ister.Prensin çalkantili hayatı konu edilir bu bölümde.prens katyuşa ile beraber olduktan sonra kadının eline 100 ruble verir ve çiftlikten ayrılır bir dahada birbirlerini 10 yıl görmezler.
Aradan 10 yıl geçmiştir ,katyusha hamile kalıp çocuğunu doğurmuştur ama çocuk bir süre sonra ölmüştür,katyusha çiftlikten kovulur,çeşitli işlerde çalışır ve erkeklerin cinsel isteklerine boyun eymeyip hep çalıştığı yerlerden ayrılmıştır.Bir kadın onu kandırarak çalıştırdığı geneleve alır ve artık orada çalışıyordur.Bir gün çalıştığı genelevin olduğu şehire gelen tüccar zehirlenip öldürülmüştür ve katyusha ile birlikte KARTİKİN ile BOÇKOVAda hakim karşına tüccarı zehirleyip öldürmekten dolayı çıkarılmıştır.yillar sonra bu davada jüri üyesi NEHLUDOVda vardır ,NEHLUDOV katyushayi tanır ve şaşirir.Mahkeme heyeti ucunude suçlu bularak MASLOVA KATYUSHA ya 4 yıl sibiryada kürek cezası verir.
2.Bolumde ,NEHUDOV ,maslovayi kurtarmak cezasını azaltmak için sant Petersburg a gider ve soylu olması ve subay kimliğini kullanarak çeşitli devlet dairelerine uğrar,Yargıtay'a başvurarak cezanın iptaline uğraşır .Devlet daireleri. Kokusmuslugunu ,rüşvet olaylarını yazar bize bu bölümde çok gzl işler,ne kadar ugrastiysa da Yargıtay kararı bozmaz ve NEHLUDOV tekrar geri dönerek maslovaya durumu anlatır onu birakmayacagini ve onunla Sibirya gideceğini ve onunla evlenmek istediğini söyler ama MASLOVA kabul
Tolstoy'un 70'li yaşlarında yazdığı, olgunluk döneminin zirvesi ve aynı zamanda bir tür vicdani hesaplaşma anıtıdır. Savaş ve Barış veya Anna Karenina gibi estetik bir kaygıdan ziyade, ahlaki ve toplumsal bir devrim arayışıyla yazılmıştır.
Nehlüdov: Suçluluktan Sorumluluğa
Romanın merkezinde Prens Nehlüdov vardır. Gençliğinde baştan çıkarıp terk ettiği Katyuşa Maslova'nın, yıllar sonra bir cinayet davasında sanık olarak karşısına çıkmasıyla hikaye başlar.
Maslova'nın düştüğü fuhuştan ve hapis hayatından kendisini sorumlu tutar. Ancak bu sadece üzülmek değildir; Nehlüdov kendi sınıfının konforunu ve ikiyüzlülüğünü Maslova'nın perişanlığında görür.
Tolstoy, bu romanda Rusya’nın iki kutsal kurumuna baltayla saldırır: Hukuk ve Kilise.
Maslova, aslında suçsuz olduğu bir davada, jürinin ve hakimlerin dikkatsizliği, uykusuzluğu ve prosedür hataları nedeniyle mahkum edilir. Tolstoy burada şunu söyler: İnsanlar, insanları yargılama yetkisine sahip değildir.
Romanın bir bölümünde hapishanedeki bir ayin anlatılır. Tolstoy, ritüellerin ve gösterişin, İsa’nın asıl mesajı olan sevgi ve bağışlamayı nasıl boğduğunu sertçe eleştirir. (Bu eleştiriler o kadar ağırdır ki, kitap nedeniyle Tolstoy Rus Ortodoks Kilisesi'nden aforoz edilir.
Nehlüdov’un ruhsal dirilişi sadece Maslova’nın peşinden Sibirya’ya gitmesiyle sınırlı kalmaz. O, sahip olduğu toprakları köylülere dağıtmaya karar verir.
Tolstoy, mülkiyeti bir hırsızlık olarak görür. Nehlüdov'un toprak reformu çabası, insanın doğayla ve emeğiyle kurduğu ilişkinin iyileşmesi gerektiğini savunur.
Zenginlerin hayırseverliği aslında bir göz boyamadır; asıl erdem, sömürü düzeninden tamamen vazgeçmektir.
Kitabın adı olan "Diriliş", sadece Hristiyanlıktaki yeniden doğuşa bir gönderme değildir. Bu, vicdanın uykusundan uyanmasıdır.
Reklam
Reklam