Sanki gençliğimiz geçip gitmiş de, giderken bize bir yığın borç takmış gibi. Haksız sayılmazdık, hem gençtik, hem alacaklıydık elbet hayattan. Sorun şuydu ki, hayatın bize borcunu ödemeye hiç niyeti yoktu, ülkemizin de.
Delirmemek için ilaç alıyordum. Delirmekten kastım, aklımın başımda olmayışı değildi. Aksine, aklım fazlasıyla başımda olduğu için delirmekten korkuyordum.