Arka kapaktan;
"Şuraya 1 deniz yapalım. Dibine batıklar, demirden evler. Üzerine adalar, kenarlarına kıyılar, kıyılara farklı diller, konuşan insanlar. Fakat herkesin 1 omurgası, leğen kemiği ve mümkün ise aile fotoğrafı olsun. Eğer 1 ailesi ve fotoğraf albümü yok ise canı sağ olsun."
İlhami Algör' ün okuduğum 4 .kitabı olan "Hisli Kirpi" de Aziz Bura' da yaşayan Abidin'in hayatına, onun yazma sürecine, içsel dünyasına ve Nezihe ile olan diyaloglarına tanıklık ediyoruz.
Abidin' in kafasında oluşturduğu hayal dünyasının merkezine yerleştirdiği Nezihe karakteri ile olan diyaloglarında hep 1 kararsızlık hakimdir. Abidin, Nezihe ile aralarında geçen diyaloglar ve içsel konuşmaları karşısında hikayesinin nasıl devam edeceğine karar vermeye çalışmaktadır.
"Sevmeyi bilmeyenler icat etti yalnızlığı."(Sy:65)
İlhami Algör' ün üslup olarak kelimelere anlam yüklemeyi seven, şiirsel 1 tarzı ve mizahi 1 yanı var. Bu da kitaplarında rahatlıkla hissedilebiliyor.
"Nasılsınız Nezihe Hanım? Bir süredir sessizim, sizi unutmuş olduğumu düşünmeyin lütfen, unutmadım. Bir sakinlik, durgunluk geldi üzerime. Durdum öylece. Güzelmiş. Böyle de olabiliyormuş." (Sy:97)
Keyifli okumalar dilerim...
"Müzeyyen ve Nezihe'den sonra Nezahat ile de tanışma vakti geldi !..."