Belki tanıyabilirim günün birinde suretimi,
bir güvercinde, yuvarlanan bir taşta..
Bir kelime eksik!
Nasıl adlandırmalıyım kendimi
Mecbur kalmadan başka bir dile sığınmaya..
Narkissos gibi, bir başkasının nemli gözlerinde kendimizi aradığımızda ister istemez hayal kırıklığına uğrarız. Hiçbir göz, bizim benimizi bütünüyle içeremez.
Varlığımızı onaylatmak için başkalarına gerek duymamızdaki asıl tehlike, bize doğru yorumlar yapmaları konusunda onların insafına kalmış olmamızdır. Eğer, Stendhal'in dediği gibi, başkaları olmadan kişiliğimiz oluşmuyorsa, o zaman yatağımızı paylaştığımız öteki, yetenekli bir yansıtıcı olmak zorundadır, yoksa vay halimize.
Doyurulmayı bekleyen gereksinimler kimi zaman halüsinasyonlar doğurur: Susuzluk suyu hayal eder, aşka duyulan gereksinim de ideal bir erkek ya da kadını.
Bir odada yüzünde sanki İlahi Komedya'yı tasarlıyormuş gibi görünürken, Cosmopolitan dergisinin astroloji bölümünü okuyan bir kadınla yalnızlığımı paylaşırken, ben de benzer bir yanılsamanın kurbanı değil miydim?
Tren penceresinden Wiltshire doğasını seyrederken, bütünüyle anladığım evini, anne babasını ve tarihi zihnimde çoktan ehlileştirdiğim birine, çocukça bir özlem duydum.